DVIII.
Inrggraf irickirlj IV. gestattet, fnin #EcIl]ßiI 5Eincr seligen Äntter Hjelena,dein cBgibienklnster W Ifn^nnt^nng in seinen Miirnberger JPnrsten.
15. November 1314.
Fridericus Bei gratia Burchravius junior *) de Nurenberch presentibus etfuturis notum esse volumus, qualiter nos, ob honorem Dei ac beatissime gene-tricis sue Marie et omnium sanetorum, nec non pro remedio anime felicis recor-dationis Helene matris nostre, honorabili viro Abbati suisque fratribus monasteriiS. Egydii in Nurenberch, ordinis saneti Benedicti, ius concessimus in perpetuum,in nostris forestis sitis apud Nurenberch, que ab imperio jure pheodali tenemus,lignum secandi ad aedificia et ad comburendum et ad omnes suas neeessitatesplenam et liberam facultatem, verumtamen ab incisione lignorum, que Bannonostro silvestrium et ferinarum noxia, prorsus abstineant, et ipsum monasteriumprefatum ab omnibus Precariis, angariis, seu aliis servieiis tenore presenciumfaeimus liberum et immune, nolentes vt sepefactum monasterium a nostris offi-eiatis vexetur. Et ut hec nostre concessionis authoritas stabilis per futura tem-pora et inconvulsa permaneat, paginam hanc exinde conscriptam sigillo nostroroborari jussimus. Testes hu jus sunt: Johannes Dapifer de Hoheneck, Sifridusde Lebzingen, Aberdar et Gutend de Seckendorff, Heinricus de Mariental, Her-mannus de Yestenberch, milites, et alii plures. Actum et Datum in Castronostro Cädolzpurch, XYH. cal. Decem. A. D. MCCCXIY.
Octter Gesch. d. Burggrafen II. S. 673.
*) Dass der regierende Burggraf sich, selbst noch nach des alten Conrad Tode, „junior" nennt, lässt. sich — Falls dem Oetter-schen Abdruck ganz zu trauen ist — höchstens dadurch erklären, dass es im Gegensatz zu seiner Mutter geschehen sei.
DIX.
HCankgraf dbtto lidii Ifessen nnb seine Jelimester fgnes,meil. Inrggrüiin nnnlnrntierg, mallen, wegen einer diijnlb, in Marburg einlagern.
18. November 1314.
Nos Otto dei gratia lantgrauius, terre Hassie dominus, recognoscimus in hiisscriptis, quod religioso viro fratri Eberhardo de Sulczberg, magistro ordinisdomus theutonice, ceterisque fratribus domus Marpurg, in quinquaginta marcis
327