Druckschrift 
2 (1856) Urkunden der fränkischen Linie : 1235 - 1332
Entstehung
Seite
140
Einzelbild herunterladen
 

CCLXY.

EBdjtoprtiiij ks Itirggräfliiip I'an^crirljfsin dndjEn ks Ihllmrs umi Ifcilslirnnn mikr Bfmimnn nnn (ßgiij.

29. October 1282.

Ego Otto de Dytenhoven, vicejudex domini mei F. Burgrauii de Nurenbercli,Judicis prouincialis, per hec Scripta patere cupio vniuersis, quod comparentibuscoram me, in figura prouincialis Jvdicii, fratre Heinrico Cellerario in Halsprunnendicto de Bischofsheim ex vna, etHermanno de Eycli parte ex altera, et prolocu-tores sibi dari postulabant. Tandem prenotatus II. cellerarius generali sentenciainquiri fecit, quomodo publicare sev testifficari posset, subnotatos Homines, vi-delicet: Hofmannum cum Matre et pueris de Eycli, Rvelonem cum vxore etpueris, ad Cenobium Sancte Marie in Halsprunnen proprietatis titulo pertinere.Ceterum extunc sentenciatum fuit: si prefatus H. Cellerarius cum aliis duabuspersonis probare posset, prenominatos homines ad dictum Cenobium Halsprun-nense pertinere, ut prelibatus Hermannus de Eycli de cetero a sua inpeticionedeberet desistere penitus et cessare. presertim suprascriptus H. Cellerariuscum duabus aliis personis, fratre Rudgero, necnon fratre Riclüielmo, sub de-bito eorum obediencle probauerunt, pretaxatos homines de Eycli ad CenobiumSancte Marie in Halsprunnen XL annis et amplius rebus et persona attinuisse,adliuc et proprietatis titulo pertinere. In cuius rei testimonium presentes litterasconscribi feci, cum subscriptis testibus: domino Levpoldo de Schonenberch,Ylrico et Cvnrado fratribus de Eudorf, militibus; Bertoldo Sculteto de Nuren-bercli, Cvnrado phinzingo, Woltlino Saxone, Cunrado de Weiszenbrunnen,Rudgero prouinciali notario, et aliis quampluribus fidedignis, Sigillo prouin-cialis Judicii fideliter communitas. Datum Nurenbercli, anno domini MCCLXXXsecundo, In crastino beatorum apostolorum Symonis et Jude.

(Driginal ira -Königl. Inirisrjjttt äicirljsiirdjiut.

I)as angehangene Burggräfliche Landgerichts - Siegel ist zerbrochen.

Vgl. Oetter Gesch. d. Burggrafeil, II. S. 448 sqq.

140