XM Sfr , .

fatus fuiüet r. Cor, 1,53. Adu ipfo autem Chriihanismurn_>cum profefllim & Epiftolas, quae in hanc rem circumfe-runtur, genuinas efTe «V ojtcm »? negamus,reddimusquehu-iiis negationis noftrae rationes fequentes.

§, 13, Primo, fcriptores veteres, quorum probata inannotandis Eccleiiae rebus fides eft, non tantum de con-uerfione Senecae omnino tacent; fed quae communis eratPhilofophorum dv&dosix., eundem etiamin infidelitate de-ceffifTe, referunt. Ciariflimum teftimonium Lucira CoeliusLa&antius fuppeditat, quando L. VI. de vero Cultu cap.mihi 24. mirabiiem hanc, vti ipfe appeilat, e Seneca ci-tat fententiam: Magnum nefcio quid, majmque quam cogi-tari potesi, numen eil, cui Divendo operam damus. Hülskos approbsmus, Nam nihil pro de dl inclufa confcientia, Pa-ternus DEO. Subiungit igitur hifce Senecae verbis Ladan-tius: Quid verius drei potesi ab co, qui DEUM nojjet, quamdiBum eil ab homine verae Religionis ignaro ? Nam & Maje■ftatem DEI ixprejßt, maiorem effe die endo, quam vt eam co-gitatio mentis humans. c apere poßfet, & ipfum Deritatis attigitfontsm, fentiendo, vitam hominum fupervacuam non ejje, "DtEpicuraei volunt, fed DEO ab bis operam viuendo dari; ßqui-dem iufie ac pie Di x er int, Potuit ejfe "Denis DEI cultor, ßquis Uli monßraßet 3 ac contempßßßt profeBo Zenonem (f Ma-giftrurn ßuum Socionem, ß Derae fapientiae Ducem naBus cfßi,Hute Nos , inquit, approbemus, Coeleßis prorfus oratio, ni-ß antecederet ignorantiae confefßo &c. Vides quam per-fpicue Ladantius Chriftianismum Senecae negarit? Quodante euni Tertullianus etiam fecerat, quando in Apologeti-co aduerfus Gentes 3 non Chriftianis, ledEthnicisDodori-bus Senecam accenfuit, aiens: Multi apud Dos ad toleranti-am doloris (f mortis bortantnr, Dt Cicero in Tufculanis, DtScneca in Fortuitisvt Diogenes, Dt Pyrrbon } Dt Caüinicus.

Nec