)••( m

quodque caufas rewocarem, nexumq; omniumcruerem, tandeni ve-ro idoneam morbi, quoad licet, propellendi rationcm, acque re-media etiamnonnulla, noftris in terris non adeo cognita, explica-rem. Multaefle, qux copiofius cdiffcrerc,multa, qua! add.rcpotuiflem, ingcnue fatcor. At vero vcniam mihi daturum efieLe&orem Ecnevoluni plane confido, fi meminerit, ar&os ad-modum , & anguftos elTe limites, quibus eiusmodi, qualem iainmolior, libellus, circümfcribi folet. Quod reliquum eft, DEVMprecor immortalem , vt hanc quoque operam mcam quantulam-cunquc faurtam felicemque, & aufpicatam eflc iubeat.

I.

ATquc vt nunc ad ipfum, quem exponendum fufeepi, mor Dtßniti»,bum progrediar, ordineque agam, primo quidem loco, vtaccuratam apoplexise rationem , veramque ideam euol-vam , diftinfliusque proponam, necefle erit. Enirnvero, re dili-gentia expenfa 5 per apoplcxiam a) quam latini etiam fidera-

A 3 tio-

a ) Vocis huius origo a7te rS tt7i07rhr\TTen repetitur , quod percute-re Grsecis denotat, quoniam apoplexia tatti ilico inftar vi£timae ad aram,vnico iftu, claua, vel fecuri pereuflee, profternuntur. Mos enim antiquisfuit, ad aras Dcorum, quos vittimis placatüri eranc, animalia vnico lttuita percutiendi, vt in terram confeftim prociderent, b quae a vi&ima-rio itaj cxfa extemplo profternebantur, propric percu/Ta dici confue-nerunt. A quo ritu nomen Apoplexia^ quod eadem velocirare hominemaggteditur , .ortum efle doftc notauit NYMANNVS de Apol. pag. 2,HIPPOCRATES quidem apoplexiae nomine, nonnunquam folam paralyfincomplettitur, e. g. ApA, VI. 56 VII40, vt praeter alios inprimis FOESI-VS in Oecoiwm. Hippoer. p. 7p. notavit, & nonnulli apopiexiam paralyfinvniuerfalem , paralyün autem apoplexiam particularem Hon immeritodici polTe exiftimant, cum CAMERAR, in Syfttnutts Ckutel. Med. c. VIII.

PathtJ.