43

nostram vocari possis. Noli igitur temere occasionem seofferentem negligere. D. Tysio 1 ) scribes sine mora, si possitcommode, ut Suenckfeldica quae a me habet quampnmumremittere mihi velit. Nam praeter expectationem mciditaliquid, quod eorum usum poscit. Remittam eidem si volet.Vale die ult. Jan. OIOIOXCV. raptim.

25.

übbo Emmius an Johann Witten.S. I. 4 Februar 1595.

Leeuwarden. Provinzlal-Bibliothck. Ms. 518. Fol. 1 vcrso. Nr. 2cf. Nr. 44. Kopie.

Occupationes & curae vestrae praesentes me abster-rent, quominus accedere ad vos, ac tuam mterpellaro Ampi,audeam. Interim animus meus tecum fere est, assiduo, acte cogitat, tecum velut loquitur, & quod facere re ipsa nonlicet, id saltem facere desiderat. Desiderium autem eo malusin dies iam nascitur, quo propinquiorem a nobis vestrumdiscessum esse mtelligit. Quod ut leniam, quomodocunquead chartam & calamum, quibus adire me te sine offensioneposse existimo, decurro. Admiror vero ego in te non ea,quae solet suspicere vulgus, genus, fortunas, honores,prudentiam, aliaque huiusmodi, sed quae suspici magismerentur, caudorem illum eximium bfioh'Vfiöv aoi xal e^vxoveruditionem in omni literarum genere raram, lntegntatemadmirabilem, pietatem singularem fastigium seil, virtutumomnium. Quorum causa (candide dico quod sentio, x«. ^divimoxQivoiisvoQ) non solum amare te cogor toto animo, seüetiam venerari. Quinetiam operam dabo, si mihi vitamprorogarit dominus, ut hunc meum sensum omnes mtelli-

i) Antonius Thysius, 1565-1640, waltete dam als des Predigtamtszu Emden Ei war, wie Emmius, der in Genf seine Bekanntschaft ge-macht haben kannf und MensoAlting, der beiderseitige Freund, Contra-Remonstranz