22

mihi omnos molestias censui, & quoniam anguste admodumtempore utor ob oas, quas jam ab aliquot annis pro patriasustineo occupationes molestas & assiduas, diurnis noc-turnas horas adjungere institui, uti & tuae & aliorum demo concitatae conceptaeque expectationi tandem aliquandopossem satisfacere. Atque ita scribendo jamdudum adannum Christi MD atque ulterius ab anno CCCCXLIXperveni.

Ilabos, Generose Comes domine clementissime, rationema me redditam consilii & instituti mei: quae qualiscunquevidebitur aliis (tuae quidem clementiae & quibus praetereaaequitas inest, non improbatum iri haud dii'i'ido), ego saltemmihi conscius sum, non me quicquam hujus nisi promovendiboni i^ublici & bonis gratificandi studio, quantum ad edi-tionem attinet, suscepisse. Verum ea, quae absoluta jamsunt, cur non omnia simul nunc edam, plures me causaecommovent. E quibus & haec est, quod pauca quaedamin iis inquisitionis am])lioris adhuc indigere mihi videntur.Quae ubi explorata mihi fuerint, ac nonnulla alia provisa,etiam illa statim dabo, non parum quam haec (si quidipse de his recte judico) tum meliora, tum ad nostrumusum fructuosiora. Haue vero partem, quam flagitatio ami-corum mihi extorquet, difficillimam quidem &. minimumnitoris admittentem exire jam patior tanquam speeimentotius: eamque tibi, generöse Comes, cujus voluntas inci-tamentum mihi in opere fuit, merito inscribo, ac clementiamtuam contra obtreetaturos ac Zoilos, J ) quibus nimis hocseeundum saeculum est, patronum illi coopto. Quam sisereno animo & benigno suseeperis fiducia patrocinii tui'prodire ausam, non solum ipsam hanc sane contra injuriashominum malevolorum atque invidorum muniveris satis,caeterisque quae premuntur adhuc, ad prodeundum similiteranimum addideris, sed me quoque ad ea, quae restant,praeclara atque illustria de t'amilia vestra, praesertim deproavo tuo 2 ) heroe in paucis numerando, seu pacis in eoartes spectes, seu belli, ({ui(pie regibus & prineipibus ad-mirationi erat, cum viveret, gloriam vero maximam apudoinnes, desiderium sui incredibile a]md subditos, qui utparentem communem, & plus pene (juain se ij^sos super-

') Zoilus: Boshafter Kritiker.

2 ) Edzard I der Grosse, 1461—1528.