261
täte ipsius impetrare licuit. Ego qui te superstite in lucemprodire commentarium sorio desidero, author tibi sunr utautographum ad nos mittas ac proelo maiori imprimendumsubmittas. Praestat mediocri forma versari in manibushominum, quam inter Chartas tuas delitescere. Et nostietiam augustam illam Thuani historiam minuto charactereetiam in minorem formam Iranslatam fuisse, 1 ) ipso non im-probante. Difficilis res nunc lmius typographi j)ropteriniurias temporum. Et Germani nostri sordibus suis corrum-punt artem longe nobilissimam et reipublicae literariaeutilissimam. Mitto tibi scripta apologetica duo, quibus causaprincipis amplius defenditur et vindicatur a calumniis, 2 )quinetiam bonos nomenque doetoris Camerarii 3 ) asseritur.Agnoscimus in hoc genere scriptionis parum esse praesidiinee defensoribus istis tempus egere. Tarnen noluimussilentio nostro confirmare convitia maledicta et crimina,quibus innocentiam nostram gravant et tyrannidem suaniexcusant. Conventus electorum intra paucas bebdomadasbabebitur Noiibergae: quem comitia imperii sequentur. 4 )Quo oventu band difficile est coniieere, postquam perSaxonem 5 ) omnia iam in manu habent.
Hungaria tarnen eos quietos esse non sinit: 6 ) et Pabiaeconsilia suspeeta sunt. Quod si conatus principis Auraicivel modico suecossu dominus prosperaverit, etiam hinc novusterror accedet. Frater meus Jobannes 7 ) vix vester satis
') Von Thuanus' Historia sui temporis I erschien in 1604 zu-gleich eine Folio- und eine 8°-Ausgabe in zwei Bänden, die letzte augen-scheinlich gegen seinen Willen.
-) Alling meint wohl die Briefve Information des affaires duPalatinat (1624; Pamphlet Knüttel 3504).
3 ) Vgl. S. 245, Note 4.
4 ) Alting irrt sich; in Nürnberg ist im September kein Kur-fürstentag abgehalten; nur die Kurfürsten von Mainz und Bayern habenhier eine Zusammenkunft gehabt, wo Bestimmungen* getroffen sindüber die neue Kurwürde des Letzteren. Ein Reichstag ist nachherauch nicht zusammengetreten; nur wurde eine Reichsdeputation be-rufen zu Ulm gegen August 1625. Vgl. Ritter, Gegenreformation III,S 255 flg.
5 ) Der Kurfürst von Sachsen stand in dieser Zeit mehr an derSeite des Kaisers als der Protestanten. Vgl. t. a. p, S. 176, 191, 254.
") In Ungarn war Bothlen Gabor noch immer gegen den Kaiserin den Waffen. T. a. p. III, S. 52, 233. Jedoch schloß er am 8. Mai1624 Frieden mit dem Kaiser. T a. p. III, S. 252. Dem Alting scheintdieses unbekannt gewesen zu sein.
7 ) Johannes Alting war der vierte Sohn Menso Altings; vgl. Bd. I,S. 456, Note 5.