6
paruin metuunt bono publico. 1 ) Ego doleo quam maxime.Sed hoc non est ihijytj/iaToc Imavohv.ov. Ecclesiae per huncagrum pessime liabent, culpa precipue ministrorum ardxtmv.Gemunt qui boni sunt, sed mederi nialo grassanti et in-valescenti non possunt. Queruntur, censurae et repre-hensionis prorsus impatientes esse eos, qui in vitio sunt,qui bonos numero procul superant: et auxilii parum autnihil esse a magistratu. Huius mali fomitem pulant essenimiara aequalitatem inter ministros: hac enim fretos im-peritissimos ac vitiosissimos quosque ferocissime agere etmeliorum monita superbissime et audacissime temnere acinsolentissime respondere. Aiunt vix credi posse ab iis,qui ipsi non experiuntur. 2 ) Expleo epistolam incurrens inhanc rem, de qua scribere mihi non erat propositum. Vale.Saluta coniugem et filiam, ac chartam hanc lectam exure.Raptim die XXttl. Janu. Ann. CIOIOC VIII. Gron.
281.
Ubbo Emmius an Sibrandus Lubbertus.
Groningen. •'{() Januar L608.
London. Britisch Museum. Add. Ms. 22961 Fol. 0. Original.Leeuwarden. Archief Gabbema St. Antonienasthuis. Pak O,fol. 11Ü2 - 88. Kopie von Gabbema. Cf. Vrije Fries XI, S. 887.
Gratiam tibi habeo, quocl Judicium tuum de seripto,de quo quaesieram, mihi aperueris. Habebo id tacitum,quaemadmodum id petis. 3 ) Rogo ut similiter mihi significes,quid sentias de malo illo, quod scripsi pi'emere ecclesiasnostras agrarias, consiliunnjue tuum de adhibendo remedio
') Von diesen Streitigkeiten zwischen dem militärischen Komman-danten einer und dem Stadtrate und den Staaten von Ostfriesland anderer-seits spricht jener, der Oberst Vervou selbst in seinen Denkwürdig-keiten nicht. Ebensowenig erwähnt Emmius sie in seiner Historia suitemp'oris. Wohl gab es Schwierigkeiten über die Bezahlung der EmderGarnison, jedoch nur mit dem Grafen, der Umstände machte, die ver-pflichteten' 40000 gl. dafür zu schicken. Vgl Vervou, S. 334 flg.
2 ) Die kirchlichen Zustände in den Ommelandon waren wirklichdamals nicht befriedigend Vgl. die Akten der Provinzial-Synoden vonHi07 und 1G0Ö, bei Keitsma en van Veen, Acta der provincialc enparticuliere synoden, VII, S. 124 11g.
3 ) Um welche Schrift es sich hier handelt, war nicht zu ermitteln.