430
A. Schulte, Adel und deutsche Kirche im Mittelalter.
:
1
Die französischen Könige besuchen die Abtei. „Tantae vero digni-tatis erat eadem abbatia, ut, quandocumque rex Prancorum in diebussolemnibus Lauduni coronandus esset, in ipsa praecipue coronam aureamportaret. Nullum etiam quadrupes animal intra murum seu portamabbatiae intrare poterat, quod non statim in rabiem et in insaniam ver-teretur, Unde etiam, si rex vel episcopus aut alii principes ad ipsamabbatiam veniebant, omnes equos eorum extra portam oportebat dimitti,et ipsi pedites ad ecclesiam procedebant." Hermanni monachi de mira-culis b.Mariae Laudunensis libri 3 (verfasst 1149 oder 1150), ed. d'Achery,Guiberti de Novigento opera p. 553.
Die Abtei war königliches Eigenkloster. Siehe die Urkunde Lud-wig VI. von 1128: „quae regalis abbatia est." Gallia christiana 10,Instr. Col. 192/93 und d'Achery, Guiberti opera p. 827 f.
Vom Verfall der Abtei wird berichtet: „... antiqua religio non parumin eodem monasterio refriguerat, exteriores quoque possessiones paulatimdiminutae erant ... omnes pariter illas sanctimoniales ex illa eiecit ...non debuisse ... propter peccata quarundam sanctimonialium etiam incul-pabiles expelli." Hermannus a. a. 0. S. 553. Guillelm. v. Nangy bezeichnetdie vertriebenen Nonnen als „infames", ßouquet 20, S. 728. Nochkräftiger drückt sich der hl. Bernhard aus: „an certe quod Lauduno deprostibulo Veneris suum Deo sanctuarium restitutum est." Migne 182,p. 154. 1112 war ein grosser Brand über das Kloster und seine Kirchengekommen. Guibert de Novigento a. a. O. S. 508 und jetzt in der Col-lection de textes pour servir ä l'etude et ä l'enseignement de l'histoire.Heft 40 (1907), S. 170. Dann wurde die Aebtissin Bainsendis, „genereclarissima" von einem Knechte erschlagen. Collect. S. 206. Vgl. auchSigiberti auct. Laudunense. M. G. SS. 6, S. 446. Die obenerwähnteKönigsurkunde von 1128 sagt: „quia sanctimoniales, quae ibi ab anti-quo fuerant, nimis indigne et enormiter se habebant," und der BischofUrkunde ebda. col. 193, d'Achery p. 829): „quae vitae suae incorri-gibili enormitate et locum infamaverant et plurimis ant periculosaeoffensionis aut perditionis causa fuerant."
Das Kloster ist Ausstellungsort von französischen Königsurkunden.
954. König Lothar. „Actum in palatio Lauduni Clavati, apud mona-sterium sancti Johannis." Halphen-Lot, Becueil des actesde Lothaire et de Louis V., rois de France (1908), S. 4. DieseUrkunde wurde für die wahrscheinlich zwischen 1624 und 1680entstandene Fälschung Nr. 58 (ebda. S. 135) benutzt, auch siehat „Datum in palatio Lauduni Clavati, apud monasterium sanctiJohannis".
mM m
■ . I ■.:■