141Stuck.dergegeben werden. Wann der Beklagte dasLetzte anforderet, so ist er um so rechtlicherdaran, je bekennter das Geld überhaupts ge-stiegen, mithin dahier statthaft, wasLEYSER ad π. Vol. VII. Spec. 529. med. 15.schreibt: Quando monetae bonitas sive ex-trinseca, sive intrinsecra universaliter muta-tur, solutio semper in ea moneta, quae tem-pore contractus valuit, atque in eo, quotunc fuit, valore facienda est. Ea regulanon in mutuo solum, sed in omnibus om-nino negotiis locum habet. Regula, quamprimo loco propono, in ipsa recta ratione& aequitate fundata est. Videlicet quandomoneta, sive quod ad externam, sine quodad internam bonitatem mutatur, ipsa simulrerum pretia mutantur, atque vel crescunt,vel decrescunt. Vide L. 2. C. de veteris. nu-mismatis potestate. Igitur creditor, nisi &eandem, quae tempore contractus fuit, mo-netam, atque in eodem valore accipiat,non accipiet id, quod olim ei promissumfuit, sed vel plus vel minus. Convenit haecregula etiam juri Romano, ut ex L. 3. deRebus creditis, & L. 99. de solutionibus pa-tet. Quapropter & Elector Saxoniae eamin P. 2. Const. 28. jam diu confirmavit. Idemà serenissima domo Brunsvicensi & Lune-burgica factum. Clara sunt verba des Her-zoglichen Münz=Edicts de dato Braunschweigden 21. Febr. 1690. die Capitalia sollen ent-weder