211.Ergo tuis Ducibus, questoribus, atque peritisNeminus iniungas, ne mulctis, atque tributisIndignisque modis onerentur: nam graue pluresHoc vitium inuadit, quam virtus prompta iuuare.Nos inter raro strepitus, parcaque loqueleEsse iubes: qui si interdum defectus & vsquam est:Fragilium est, vt scis, quod sic aliquando vacillexi,Non, ut iniquorum, labantur, mei ua ferreIncondita vetas suffragia siue odiosa.Paremus meritò. Te verò noscere dignum est:Quod gravior grauiori disceptario causaeDebita. Prætereà, vt cersores atque tribuniSint virtute probi, mandas: Curabimus aque.Ni pluris referet, quales ad tanta vihanturOfficia: hoc situ curaueris, indiget ipsaCensura res tota parum. vis deinde caueriNe quid natorum vitiis restuplica damniIncurrat. sentimus idem, ac vi longius ad teTeutonscum ad bellum reuoces, nam hostilibus ortaAbellis si quando quies, fit & ipsa iuuentusFertilior scelerum: tunc bellum huic expedit VrbiExoneraturum facos. sint cætera cordi.Dogmata Traiano scripsit Plutarchus eidem:Non sita in officio laus est, ni nactus id aquisEt tractet meritis, vt honos huic sit onus illiVt multos metuas princeps, plus se ipse timeto.Arbitriis propriis, quam consiliis alienisErratur grauius, tum te populumque lessabisFrande mala, regimen si a te, dein plebe requiras.

Non