Inuadat regimen seu consuetudine, siueMunere, seu capiat delatum, plura periclaDamnaque fors alijs consciscet, dixerit olimVt praeses de isto pariterque, poeta, praeesseHunc alijs debere, foret qui pessimus ex seAd concludendas inducta eſt quaſtio litesA doctis, nec adhuc concludi possedidentur,Lege, quoque ut medius Romano finiat annuiMore, tamen nec finis adhuc: praesitus et vnusEst alibi, a multis ne frustra aut tardius aquoFiniri possint, sed & hunc terretque, premitqueImpar forsan onus procul a solamine perstans.Sunt alibi plures, assessoresque vocatiScabinique alibi, queis si concordia iurisSeruandi perpes foret, haud mutabilis essetHorum etiam status, ut terris clarisque videmus.Aut quia mixta gula favor, ignorantia, quaestus,Nec ſubitò cauſæ pondus grauioris ad aulamTransmittunt, nec decisis facilemque, leuemque,Quo feruore decet, per se finire laborant,Ne proceres onerent aliena mole molestaOb minimi momenta boni impedientia maiua,Siue ea, concernunt qua est irrituale salutisVrgendum medium, maioris remque pericli.Conditio victis par & victoribus vnaPerdendi rem saepe venit, tandemque suasuPromotorum inopes facti, suasu quoque eorumCoguntur per se totam componere causam.Sic varijs legum torquendis sensibus, arteN

Sic