156.O Thoma Dominum ter crudelitate professeAſpira lucem tenebris his, quæſo benignamQuemque Asia extrema docuisti ad sidera passum,Subsidijs renouato nouis: ceu pestis & isthæcLignoret iniquas.Nescia terra, scelus, secta,Nec minus vt calida est aura ditata salubri,Te Duce, Diuini sic corda perurat amorisFervor, & ad sanum reuirescant omnia robur.September tantum & pluis imbres Martius: vndantRore leui reliqui menses: vestita coloreEst ferrùgineo: segetes, arbusta, racemosRespuit, at cucumes, melones, atque PeponesZingiberi, ficusque capit. sex saccharanauesImplent: arundinibus nocuit quia vermis adesis.Cum quadraginta primis emiserit annis,Proque quibus cascum, pelles, frugesque, merumqueEt plura his repetunt humanae commoda vitae.Hordea nec desunt & oryzæ copia, rapæ,Mentaque, Lactuca, tum Brassica Petrosilinum,Hic Hispaniolae quoque prouenit herba Batuta,Dicla sed Ignama his: cui cortex intimus albas,Radicis niger exterior. ramosior infraCastaneis similis nucibus, meliorque sapore,Nunc incocta, focis cinerum nunc cocta comesturSunt & olissae, sunt & amygdala, statque per agrosPulchra tenus specie viridis sine fructibus arbor.Diversi generis sata: perdix, nisus, auisa-Psittacus, estque virens dulci modulamine passer.Mitratum, Clerum, ciuesque Urbi seruat ad amnem.