132.Nec tam armis hostem, quam vicit fortibus ausisPrimoque ostentans se fronte, palamque profatus,Malle, vt de caso quam victo iactit et hostis.Qua non voce parum miles in prælia tractusObtinuit praedas, tormentaque grandia victor.Rex Calecutanus Samorinus dicitur olimCum Lusitanis bellans terraque mariqueNunc victor, nunc victus erat: plebs viuit oryza,Palmetisque, quibus panem, potumque, ratisquePerficium funes, pisces, pecudesque nec absunt.Zinziheris duas portus, piperisque tributum,Nobilitas Nairis solis datur: estque ferociMilitiae assuetum genus à puerilibus annis.Quilibet amorum generi se dedicat vni,Cui se aptum reputat, praecellere possit vt ipso.Mire agiles vsuque pedum, armorumque rotatu,Nec fugiendo minus, quam congrediendo timendi,Et tecti clypeis ictus extra omne periclumSe statuunt: ineunt vix pugnam cominus vnquam,Ni vis, aut praesens vincendi suadeat ansa.Non impune licet prope eos accedere cuiquam:Aduentusque sui famulos praemittere semperPraecones soliti, moneant qui cedere quosuis,Aut aliò vertiſſe gradum: non vrbe morantur,Ast habitant densis stipatas sepibus ædos,Et diuerticulis, vmbris nemorumque minutisPraecinctus: Pyrio præstant & puluere nostris.Fundend q seris, postquam didicere, sclopetis,Utendique modis: gladiorum argentea pendetLamina