102.Deuincto ad proram pede truncum sustulit ipsumMons Appenninus, mediam qui diuidit altisIt aliam, densisque iugis, diffundit & illicIngentes ramos, inter quos semper onustusMons niuibus Maiella feris, temploque praealtoMetropolin Aquilae, atque Emporia LanciniarumAsculum inaccessum munimen, Classis EpyriGrande receptaclum Ottonam, Thomaeque beatiAngelici castrum cernis praediues Aquinum.Cassinumque domus Benedicti hic gloria prima.Deniq, pane solo præcisus terminus acremMunitus contra vim principe dignus & alto.Sæpe ſuos mutans dominos pravoſꝗ, bonoſꝗ,Sicilia est triplici quondam Trinacria dictaA promontorio, nec non Sicania multis.Cuius iter septem complecli pæne dierumCircuitum vetui author ait: quamque horrea dicuntRomani populi: quae diues frugibus, auraNec iucunda minus: quamuis famosa CharyhdisOblatrans, arctumque tenet mare concaua Scylla,AEtnaque mons fumans in vertice, floridus imoSub pede sulphureis alimentis qui fruct ignemQui nec dispellit frigus, nec pellitur vlloFrigore, quique die niger horrens nocte resulget:Qui mense Aprili septem tricesimi in anniSacli antegressi, cum nil nisi densa vaporum,Ante hac signa cauo visus ructare fuissetUoc demum molem immensam sensimque cadentemNon subitò in pagos effudit, (quos habet is-Mons