155.Non hunc non alium potuit Luteris EnyoEx improvisa surripuisse nece.Nonne penos fluuios fama est habitare latrones.Fel vitasne magis, si tua edisque domi?Nonne aliquis serò conuiuia longa relinquensPost triduum extinctus Mysta repertus aquis?Ante ſuum pagum Parochus quoque veſpere cæſusAutore incerto sed feritate fero.inne quoque in plateis, propriaue domo aut alienaEsserri pago perditus vsque queat?lempe loco caedis non semper latro relinquitOccisum, ne se suspicione grauet:Mendicus rarò vagus aut quicuique senescitOlla vt ad aquam tandem saepe relata cadit,Ignotique homines, ventique, locique, fidesque,Et cibus, & regimen certa pericla ferunt.incaluit quicunque viae manuumque laboreLargè haustu zithi saepe cadit vel aquae,ec minus incumbunt huic ventris tormina sensimEt phytisis, qui auide saepe calens biberat,tat de reperit resoluto fata caloreNescius & causae nescius atque modi,Quo laesus, quo sanari queat ipse deindeSeu calido potu, scu medicaque manu,Praecipuè cessante tamen causaque, modoque.O vtinam cessent hîc & vbique: vale:ELE