134.Ad noua desertis properabant pulpita passimVrbibus exemplum, saepe nocebat atrox.Eiecere sacris simulachra sacerrima Templis:Non sedant leges, arma, rogusque satisGermanis hostis vires reparabat in oris:Plurinta molitus saepe repulsus iitCumque suis lugent euersae gentibus vrbes.Quis potuit tutò serre, referre pedem?Nunc aequor statuit sua, nunc obstacula rupit:Sic voluit vinci, vt vinceret ora ferox:Sic expectauit fructum Victoria Regis:Sic vndis periit terra sepulta suis.Cum paullum laetis nuper pax blandula terrisAspirauisset freta fauore Dei,Indignata abiit bello redeunte cruentoNescio quo Duce, vel quo reditura diePernicies belli multis oppresserat annisGraecorum populos per mare, perque solum,ue,Consligens nunc externo, nunc eum hoste proCederet vt Graeco prorsus ab otbe quies.Tunc senis auditus sermo hic Isocratis ore,Quem metro dignum credo referre meo.Prosit vt ad tempus, sed obest iniuria soliAuthori, multò post oberitque magis.Sit tutum commune fretum, commune solumque:Nesciat Vrbs bellum quaelibet atque minas:Inuentor belli quisquis soret, aequa loquentisOre refellatur, mutus & esto de hinc.Mentio nec belli, aut alieno accessio damnoNe fiat gazis seu ducis, aut populi.Imper