116.Tum Leo, iudicium de casu versibus ede,Respondet, veteres sic memorasse, lepus,Consilii mage non victoria roboris esto.Est stultis robur saepe ruina suum.Egresci in campum seruorum iurgia contraAuscultant Dominum: clamat hic, ille tacet.Immunis tacitus, clame sus verbera suffert:Iudicium, Leo, uit, versibus ede lepus:Sermo subinde iuuat, plaerumque silentia tutaImportuoa refert verbera lingua frequens.Par & aratorum inter cornua saena ferentumConspexere, viro concomitante, boum:Quorum fundit humi saenum de cornibus alterCeu nimis exiguum, serique proinde samem:Iussa dein lepori sententia promitur ista:Mox magnis, modo qui parua recusat, eget.Est satius praesente bono quocunque potiriQuaerere quam magna & multa remota sibi.Nilque mali nimium quod debeat vsque videriIpsi. cui poterat nil satis asse boni.Nec male terda sequi fastidia discitur vsu.Discimus à Brutis artis amare decus.Vastarat multis lupus annis rura, pecusque:Poenitet, & pusthac abstinuisse cupit.Post triduum stimulante fame porcum abstulit vndeAtque ait: hunc piscem quis vetet ergo mihiisQuaeritur in vitiis tantum praetextus iniquo,Nou animi flexus ad meliora boni.Contigit agricolae bino diuertere adaedes,IncreEt multam resides stertere ad vsque diem,