110.Qui bene doctrina exemploque praeesse tenetur,Dysticha quae tria nunc hausta aliunde daboNil iusti reputant letali enormius actuIn conspectu hominum, Numinis atque sui.Scit Deus, assiduè tibi quae dat fulcra salutisVtenti bene eis plura daturus abhinc,Scit tibi quod potis est labor atque industria maioriQuo melius partes exequerere tuas.Multi multa sciunt media, impedimentaque certa,Siue probabilia, vt cautius omnia agantNon dubito Parochos multos, sacrosque ministrosConatos populo consuluisse rudi,Aduertisse etiam, quod prima sit aptior aetas,Obliquè patres ni hoc aliterque vetent.Sensit id Alphonsus Tolosanus iure professorMussipontanae & Doctor vtroque scholae.Cum monet impensis Parochi haec doceatur vt aetas;Et sit se iunctus sexus vterque loco.Cernuntur plures alieni saepe saluteSubiectae turmae, sape salute sua:Quid mirum, frustra parochus si talia tentet?Vix sidos socios inuenit atque patres:Imbutos quoque clam persaepe erroribus, & quosPraetextus quiuis semper inanis agit.Estque simulati locus inuidiaeque sub istis,Qui maerent parochi qualiacunque lucra-Est & auaritia: locus, & si his vitaque caelebs,Alterius sexus nexibus atque dolis.Si propria inq; domo Parochus struat ipse pala stram-Hic vel vt adiutor semper adesse queant,Sigus