104.AEmula cum socio si rixa subinde resultet,Praesidibus nullis, nilque decora sacris.Nunquid & impediunt congesta negotia ClerumNec praesinita haec, vt puto, certa sibi?Si neque considunt Domino, & nimis alta pererentQuae captum vires exuperantque suas?Et si pertractent obiter Mysteria sacraSolicitant Diuos nec prece saepe suos?Cum secta ostentat sua circumfertque pericia,Qucis morum studium paene vel omne labat:Cum vigilent hostes perque otia, perque laboremVt perdant iustos an vigilare nefas?Si stabilis nocumenta parat saex impia quantôNos erimus stabiles in pietate magis?Nonne repurgemus Iolium, fructumque feremusConstanter, prout ars, ansa, locusque monent:Cur populus ruit? Haud rectè applicuere salutisHuic pretium, quorum muncris illud erat.Quodque sibi suadere potest, hoc presbyter aptèSuaserit ipse aliis factus & omne aliis.Mos nam mori hominum, quà fas se accommodat aptè,Vt prosit tantum, non vt obesse velint.Praefecti siunt sic omnibus omnia MystaeNeglectu fieri si queat absque sui.Ipse aliis Christi sese ne accommodat actusPro vitae gesta conditione suae?Nam Samaritanae ad puteum sua gesta recensetCum Nicodemo ortus de nouitate hominis,Quatenus hic quadrat quadam ratione soloqueEt caelo, assensus promptus vt esset eis.Quaeque