42.Praestat enim paucos bene, quam male soluere multos.Vrereque hic v'cus, ne Stygis igne luat.Vt nemo la tus tristem solabitur aegrum,Sic, ni aliis te aptes, ars tua vana foret.Fas tibi cum pueris hîc est puerascere rursum,Laxum scrupulosis esse subinde piis.Sis laxo rigidus, praesumentique seuerus.Turbata antidotum pectora lene petunt.Quam multos rectorum heu indulgentia damnat,Queis sat amicitiae quaerere inanc bonum.Sis bonus & qualem meritò sous quaerere debet,Qui vulnus curet, relliquiasque maliAtque ad te reuoces curandum hinc arte magistra,Factaque commioneas pandere saepe sua.Namque superficie tenus haud obducere vulnusProfuerit, radix sit nisi vulsa mali.Deterret noto quosdam pudor acta fateri,Queis venia est aliis fas reserare malum.Est alioqui opera consultius vnius vti,Cui vulnus mentis iam pater omne tuae,Pra sertim grauibus si conflictere piaclis,Arque rudis medicus non sit in arte sua.Sincerè fassus lætus it fasce soluto,Ni faciat, medico culpa ea danda suo.Debet at elabi nulli apta occasio Mystae,Quae, bene de quouis vt mercatur erit,Recta docere rudes, prauos ad iniqua piandaAd veram haereticos solicitare fidem,Hortari, vt natos vicini & quique propinquiMoribus informent, instituantque bonis,

Paup