Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
104
Einzelbild herunterladen
 

<

104

Ich wood nor eens, ich woode alt,Fott es de fresche Moot,On Iong, no wedd et heesche bald:De Pastor Geerscht es dot.

Dank Gott, dat von der TheologieDllt Schecksal af dich reef. —Du woodest wat, endessen ichDe arme Deufel bleev.

Die Mayvt om Vöödevfcheff.

^ch hadd 'ne Fröud, de eines Dags,No Wesel moßte reisen.^!?T' goov domols noch keen Iserbahn,Wodrob mer konnt' entgleisen.

Zu Scheff ging et de Rhing Heras,Sechs Stunden mooßt mer fahren,Dat heesch, wenn et keen GdöderscheffWor, llllngeföllt met Waaren.

Denn dann an jeder Station,Wood en on uusgeladen,Do holf kee Weh, do holf lee Ach,Der Passllgeer moßt wanden.

Ooch minne Frönd troof et recht schlecht.Ha konnt kee Schnellscheff kriege,On moßt en't OnvermeidlicheSich ooch geduldig füge.

Dat ging heruus, dat ging heren,Met Kesten on Packeetches,Sie leefen um domet bald om,Die grooven Nhingkadettches.

^>.