>^
F>
99
Non Tuan.
^,n wider emol koom hä von Kölle,MDeht Widder emol e Stock verzelle,Dat wor den Dag zuvor passeert.Mer deht die Oper Don Juan geeueOn em Theater wor gruot Leeve,Wie sich beim Don Juan dat gehört.
Ganz decht besetzt wor'u alle Plätze,Mer konnt' met knapper Not nor setze,
Gar manche koomen gar nit aan. ---------
Et sooßen, — secher nit vom Hoofe, —Zwei Männer om Olymp do booveOn dann on wann do höret man,
Wenn wat besondres aanspazeert.Wie sie sich dat hant aviseert.
Dat wor vor manchem angenehm. ---------
Noch hat dat Stock nit aangefange,Do kömmt e Däiimke aangegange,Setzt en die Loog sich hin bequem.
«No such ens, Hannes», röppt der Vene,«Die Tallge* aan, mer sollt bald meene,Et hat een Wepsch* et ens riskeert,En Sammt on Sied hüt uuszufleegen»,*«Ja», sät de angre, «et es 'ne Segen,Wenn die ehr Hälfte nit verleert». —
So ging dat sott, sie maaden Witze,Heras von dem erhabnen SitzeOn alles lacht, wat met do sooß.Do es dem Pitter et passeeret,Dat öm die Kapp vom Kopp spazeeret;Die fällt 'ner Dame en den Schooß. ---------
7*
^".^