Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
97
Einzelbild herunterladen
 

Als sie lang hin on her gerohde,Do sind sie einig sich gewoode:Zur Prob' sollt' eene gönn heren. —Sie Hunt zusamme Geld geschosseOn dann dem Würfel üverloosse,Zu sagen, we dat Stück soll sen.

Dem Pitter schlog dat Spel zum GoodenOn die zwei angre moßten blooden. —Sie brengen Pitter an die DhörOn hant um op die Seel gebongeGoot opzupasse, wie gesongeWüüt, on gespelt, on wat kööm vor.

Grad woot der Freischütz opgeföhret,De »vor neumodisch arrangeeretOn Pitter malt die Oogen op.Gndessen sin zwei KameradenTreulich op öm am Engang wanden.Bös dat am Schluß die Dhör geht op.

Sie froogen, wie sie'n opgefange,Sag, Pitter, wie hadd et gegange?On üürig drob de Pitter saht:«Schlecht, Ionges, schlecht, dat Spel wor Kappes,De Schoß, wo König woot de Flappes,De hadd mer knalle koom gehööt». —

«Du moß genauer dat beschriebe.Zu wenig nit, nit överdrieve,Doför ha' mer dich dren gescheckt».Do legt de lange Zeigefenger,Der Pitter an die Nas: «Seht, Kenger,De ganze Freischütz wor meßglückt.

<5»

^

^^'