Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
75
Einzelbild herunterladen
 

^,.

/

^

75

So e Verzellche hööt ich ensMet llan vom Könstlerstand;Dren soog mer, dat der Pastor GeerschtSin Pappenheimer lannt.

«Ja», sät ha, «leeve Fronde, EhrAhnt nit, wal dat bedütt^,Wenn e UniversalgenieEmol dat Kneipe tritt.

Dann hööt die ganze WeltgeschichtVor dem op emol op.Acht Dag löppt* ha dann secherlichHeröm ganz ohne Kopp.

Sie hant zwar immerwährend Drosch,Em Dag wie en der Nacht,On kneipt der eene, kneipen all,Ooch dat es uusgemacht.

Sie drenken Bier on Killeuitsch*,Champagner, Kongenak^,Sie essen Austern oder Salm,So lang noch Geld em Sack.

Wenn ledig no der Büdel* esOn nit gepompt mir wööt,Dann fängt dat Könstlerleeve aan,So, wie et sich gehööt.

Doch wat eene echte Künstler nieEm Leeve noch verlor,Dat es de gottgesegnete,De köstliche Hnmor.