Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
73
Einzelbild herunterladen
 

>tz.

73

«!>

Der Pastor schmunzelt, als um datVom Desch entgegen bletzet.On sät zu sich: «Den Donner, watHat dat vorig Iohr genötzet.»

Laut spricht ha: «Konst es keene Donst,Wie freuen mich die Beider.No minnem Hergott kömmt die Konst;Mich fehlen nor die Gelder.

Dröm bön ich als woll he on doWat zudrenglich gewoode,Bön evver no von Herzen frohDat et fo goot gerohde.

Mich deht et leid, dat von öch Lütt,Ich noch keene Lilienstengel,Nit Flöget on nit Steetz gekrittVon Deufel oder Engel.

No hlldd ehr mich so hoch geehrt,No blitt ehr ooch he kleeve^Bös dat die letzte Flesch geleert,Vrost*, Kcngcr^, ehr follt leeue.

^