"^
69
Wut wor et no? — Op der ChausseeHant sie 'ne Käs gefonge";Hans sog en, evver wie e RehEs Pitter drob gespronge.
«Halffonk^», hüt Hannes do gesaat;(Wie mer et matt beim Fenge*),Doch geeve wor nit Pitters Ant,Do gov sich Hllnns an't schenge*.
No hädden sie op offner StrooßSich noch beinoh geschlage,Em dickste, vollste RegengoßDo deht ich önne sage:
«Wozu de Striet? Sag, Pitter, stock,Warom wellst Du nit dehle?»Hci W mich aan met geft'gem Bleck,On sät: «Dllt sollt' mich fehle.»
«Aha! Du hätts en gcen alleen,»Sag ich, «dllt wör geschcider,Weil hä am Eng e beste tlecn,Vor zwei so'n Hongerleider.
On weil dllt mir ooch richtig dönlt,So kommt ens he ent Drüge,Mer welle sen, of et gelengt,Wat recht, herus zu kriege,»
«Ich hau de Käs zueesch gesenn. —»«On ich hlln öm genomme.»«Ja,» sag ich, «ja, dnt sen ich en,So es nit dorch zu komme.
^.