Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
51
Einzelbild herunterladen
 

51

Katring nömmt treu die Keez ooch aanOn fott es ooch schon öhre Mann.No luuscht sie ganz gespannt. —Dat Veeh es stell', — «No es et goot,»Seufzt sie noch emol on — wor dot,Die Keez feel us der Hand.

Vat VlootfenKenest.

n andermol beim Flllschke Wing,K^Verzellt ons der Pastor,

Wat en een bergische Gemeind'Emol passeeret wor.

Der Pastor wor 'ne Vogelfr'önd,Ha hööt gar geen sie senge,Dröm hlldd hü en dem Zemmer oochE ganz Partie'ke hänge.

Ha sooß emol zur Bicht, do Zoom'Ne Stropp von Iong gegange,Von dem wor et em Ort bekannt,Dat hä deht Vögel fange.

Als de sin Sonden hat bekannt.Fängt minne Pastor aan,«Es dat et all? Besenn dich goot.Du Stropp, du Lodrian.

Ich hööt noch nix vom VogelfangOn du häs secherlich,Ooch doran dich versöndiget,Denn dovör kenn ich dich.» —

^

^>

4»

«