Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
29
Einzelbild herunterladen
 

"K.

29

So wor et ens, do dacht 'ne Buur,De wegen öm gekommen nur,On noch e Paar hadd mitgebracht:«Wat es dat? Wööt keene Witz gemacht?Nee, dat es nix; es kec Plaiseer,Dröm kömmt mer nit met Fremde her.

Ich han so voll vom^Geerscht verzellt,So komisch alles vorgestellt,Wat fang ich aan,Hwie kann't gclenge,Zum Spreche de Pastor zuArcnge? —Dat fängt hä no'ganz komisch^aan,Hä rockt decht zum Pastor heran.

On sät zu öm: Saat, Herr Pastor,Ich stellt' Oech geen min Fronde vor. —Die kriegen voll von Oech zu höre,On möchten geen Oech kenne lehre.Doch, Ehr maat e Gefecht so hüt,Dat mer die dausend Aengsten tritt.

Als könntet Ehr sör'n Koh nit Muh!!Mihr sage, on för'ne Esel Vuhü!So sät de domme Mann on schmunzelt. —Jedoch Herr Geerscht die Stirne runzelt,Vor Gest tritt hä 'ne rohde Kopp.Ha tnippt* die lest'ge Ooge zu,Vlööst op die Backen on sät: «Vuuhü!»

Die Verwandschaft.

ns woor de Herr Pastor gelade^5Zu eencr Kirmes cn der Nöh. —Nom Essen geht et en der Gnade,"Mer dront* cm Freien den Kaffee.

H.

WMÜM