"W
^
»K.,
26
Ich well't ein Leewe nit mihr donnHeer, cmol noch verzeiht et!—Ich geev öm AbsolutionOn denk, dem Iöngke reut et.—
On hä ging fott; zerknirscht, beschämt,Kriescht* dobei dicke Droppe.—Doch — op emol bat Iöngke kömmt,Nasch Widder öm geloope.*
«Och Heer, schenkt eve* mich Gehör,Een Bidd an Oech ich richte:Mi Motter kömmt! Schon an der DhörEs sie, well bei Oech dichte.
Oem Goddeswellen, sid so gootOn saut kee Woot vom Schnupfen,Süns setzt mi Motter am Eng fott,Dad Kruut met sammt dem Düpfen.
No seht, dem deht die Neue leid,De sündigt op et NeueNo weßt Ehr ooch der Ongcrscheid,De zweschen Leid on Reue.
.Ä>
Die groote Wetz.
ochsommerziet ou Sonnenbrand,^Es nir för dicke Lütt
Sie schmachten grad wie Feld on Land,Wenn uus der Regen blitt.*
Och Geerscht hat dröm de ganze Dag,Dal Schwetzdoot^ en die Häng,^On ändert doch nix en der Sach,Dat Schwetze nohm kee Eng.