Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
16
Einzelbild herunterladen
 

Schon W den Pastor alles aan,Of hä sich nit viellccht,(Der inz'ge, de am Desch et kann),Bald en et Meddel* legt.

Doch noch hält sich Herr Gcerscht zurück.Denn dat öm nit geneert,Wenn eener över^PolitikOn so wat raisonnecrt.

Dat duurt^ nit lang, do kömmt vom StaatDe op die Religion, —On sät, die Ziet wör öm zu schad,Oem en die Kirch zu gönn.

Do sät Herr Geerscht: «Et schcckt sich schlecht,Dat Ehr op sonne" Art,Von ehrwürdige Sachen sprecht,En minncr Gegenwart,»

Do legt de Fremde recht eesch los,De Onglöcksworm — hä worEmul, wie mer so sät, em Schoß;On spricht: «No seht, Pastor,

Trotzdem Ehr Theologe sid,Wett ich mct Oech, Ehr nenntMir doch dat grötste Wondcr nit,Em alde Testament.»

Herr Geerscht süht öm verächtlich aan,On drieht der Kopp heröm,De Fremde evucr hält sich draan,Spricht met noch stärk'rcr Stemm:

F>

^.