Schouburgh der366Dochter van Cefeus der † Mooren Koning, enKassiope, om welker hoogmoed, zy dat droeviglot moest ondergaan.De meesten hebben Andromeda, met betraandeoogen ten Hemel geslagen, of als met de doodverfop de lippen naar het Zeemonster omziende endus klagende verbeelt:O Rots! o Rots! verhoor myn zuchten; en ontsluitDees ketenen, of spuw die yzre krammen uit.Ik zie 't gedrocht van verr' het ruime pekel scheurenHelp! help! ag! ag! van wien zal my noch hulp gebeuren!Maar onze Helt verbeeldde haar, van derots verlost, schaamrood voor zich neerziende,waar op Lud. Smids ziet, en Perseus dus spreken-de invoert:Andromeda! vergun dat ik uw zagte handVan dit hard yzer vry: het monſter is verſlagen.En dobbert hier, met door gekorven ingewand.Reyk toe. Gy zult in plaats van yzer paerlen dragen.Schaam u voor Perseus niet. Hy slaat zyn oogen neerOm die niet, met den glans der naakte leedematenTe kwetzen. Ween ook niet, o schoone, ween niet meer.Dwing doch de droefheit, en de schaamt' u te verlaten.OokAndromeda was een Moorinne. Doch niemant van deoude of nieutydsche Konstschilders heeft myns wetens zigvan de waarheit der Historie, in dat opzicht bedient; maar allehebbenze Naso, welke zeit: ten waar een Zeekoeltje haarhafren verwaaid hadde, en Perseus de laauwe tranen overhare wangen had zien leken, hy zou gedacht hebbe dat heteen marmer beeld waar geweest, &c. Veel licht om datzy 't alle niet geweten hebben; of die vryheit aan zich ge-nomen; aangezien een getaande huid zoo oogvleyendeniet is, als een blank vel.