Schilders en Schilderessen.Myn pen had byna zeker voorval, dat RUBBENSin Spanjen is ontmoet, voorby gestapt, en dusden lezer dit volgende verhaal ontrooft, 't geenvoeglyk diend gemeld, eer wy hem weder in zynVaderland aanschouwen. Jan Duc de Bragance,die naderhand Koning van Portugal werdt, eenbeminnaar van de schilderkonst, schreef naar Madridaan een zyner vrinden, ten einde hy aan RUBBENSwilde verzoeken, den Hertog te komen be-zoeken, in zyn woonplaats Villa-Vizoza. RUB-BENS bewilligde dit verzoek, en begaf zig, ver-zelt met een groote sleep, op weg. De Hartoverwittigt, dat RUBBENS, die hy misschien maaralleen verwagtte, met zulken grootzen toestel, ensleep verzelt, Vizosa reeds naderde, zond hemin aller yl een Edelman te paard tegen, om hem tezeggen, dat den Hartog om gewigtige reden eldersvertrokken was, en hem niet had konnen afwagten; maar tot vergoeding van zyne kosten en verlet,liet aanbieden 50 pistolen. Maar RUBBENS weiger-de de zelve aan te nemen, en zeide: dat het veel tegering was, dewyl hy voorgenomen hadde 14 da-gen zyn verblyf te Vizosa te nemen, en duizentpistolen daar te verteeren.Na dat RUBBENS nu noch een wyl in Spanjengeweest had, vertrok hy naar Antwerpen, daarhy zoo veele heerelyke konstwerken gemaakt heeft,dat men'er zig over moet verwonderen: ja men zoudehet geen menschen konnen doen geloven, ten zy mendezelve daar by met een bericht geeft, dat hy veeleLeerlingen in zyn tyd heeft aangekweekt, die hytot schilderen van kleederen, gronden, verschieten,gebouwen en andere sieraden, ook wel tot hetaanleggen der naakten, gebruikte, waar door hyzig, en inzonderheit zynen leerlingen grooten dienstdede,