Schilders en Schilderessen.65byzonder bemint, en arbeidde met grooten vlyt aande Konststukken van Julio Romano.Van daar vertrok hy weer naar Romen daar hyzig voorts oeffende in alles wat dienstig was tot opbouw van zyn Konst, en kreeg gelegenheit, omin de H. Kruiskerk, als ook in de nieuwe Kerkvan St. Pieter, eenige Altaarstukken te schilderen.Gelyk ook voor Albertus, Aardtshartog van Oo-stenryk.Thans was het in 't zevende jaar, als hy de ty-ding kreeg, dat zyn moeder gevaarlyk ziek was,dat hem zonder eenig uitstel van Rome deed ver-trekken. Maar zy was al overleden, eer hy teAntwerpen kwam.Opmerkelyk is, 't geen verhaalt wort, na-mentlyk, dat hy weinig afteekeningen of model-len van Romen met zig bracht, en als 'er hem,nu t'huis gekomen) naar gevraagt wierdt, om ze tezien, tot antwoort gaf: dat die in 't Kabinet vanzyn geheugen waren opgesloten. Het bleek ookwel aan de kragtige wyze van schilderen, die hyzig had gewent, dat hy de beruchte Konstwerkenvan Titiaan, Paulo Veronees, en Tintoret gezienhad. Doch dit moet ik tusschen beide zeggen:dat de Faam den roem dien hy te Rome, enVenetien door zyn schilderen behaald hadde, reedsvoor zyne overkomst al had over gekraaid, waardoor de een voor den ander na, begeerte had-den, om van zyn penceelkonst wat te hebben: enhy overzulks gelegentheit vond om veel gelts daarvoor te konnen bedingen: 't geen oorzaak is ge-weest, dat veelen hem ook met een scheef gezichtaanzagen. Onder deze was ABRAHAM JANSZEN,die hem tot een schilderstryd om den prys uitdaagde,willende 't zelve aan 't oordeel van alle Konstken-ners