Hoe wrokkende, hoe zeer verbolgen.Men ziet, hoe later geesten volgenOp dien doorluchten heldendraf.Hun naam verydelt doot en graf,En leeft in weerwil van de tyen.Hier maken ernſt en boerteryenEen mengeling van zuur en zoet,Tot een verpozing voor 't gemoedt,Dat zich vermeit in't een en 't ander.Dus hout HOUBRAKEN t spoor van MANDEREn van SANDRART, en van DE BY,En ſchaft ons keur van lekkerny.Ook geeft hy lessen waart te hooren,Voor dien de Kunst heeft uitgekorenTot haren lieven voesterling,Die voedsel van haar hant ontfing.Maar hoe zyn veder is te loven,Nogh gaat haar zyn penceel te boven.D. VAN HOOGSTRATEN.DE