Druckschrift 
3 (1931) Vom Ausbruch des Kirchenstreites bis zum Ende des zwölften Jahrhunderts
Entstehung
Seite
78
Einzelbild herunterladen
 

78 Erster Abschnitt. Die Theologie und Philosophie

Zeugnisse. Sein Leben wird ausführlich beschrieben von Leo von Ostia und vonPetrus im Chron. monast. Casin. 3, 174 (MG. SS. 7, 698754) und kritisch dargestelltvon F. Hirsch, Forsch, z. deutschen Geschichte 7, 3103. Im Kloster nannte manDesider den vierten Gründer von Monte Cassino, vgl. Leonis chron. 3 prol. (MG. 7,698, 5). Seine Geburt fällt 1027, da er mit 60 Jahren starb (Baronius, Annal. eccl.ad 1087; Watterich, Pontif. Rom. vitae 1, 571 sex qui lustra gerens. Zur Abstammungvgl. Leo 3,1 p. 699, 5 Is ex nobilissima Beneventanorum principum origine sanguinislineam ducens und 4 p. 700,26 Guaimarium consanguinitate sibi propinquum. Zum Na-men vgl. 5 p. 700, 45 tunc primum mutato eius nomine Desiderium appellari praecepit,Nam usque ad id tempus Dauferius vocabatur. Daselbst c. 8 f. über seine Verbindungmit Alfanus, der übrigens ein aus 15 Strophen zu je 4 katalektischen anapästischenDimetern bestehendes Gedicht auf ihn schrieb mit dem Akrostichon Desiderius abbas(Neues Archiv 10, 356 f.). Die Ernennung zum Abt c. 9 p. 702; die Papstwahl 3, 66,der Tod 3,73. Außerdem handelt Petrus in den Viri LH.Casin. 18 (Migne 173, 1028A)von Desider Victor et ipse apostolicae sedis pontifex Casinensis abbas etc. . . . Factusdeinde abbas lolum Casinum coenobium renovavit. De miraculis praeterea quae a b. Be-nedicto et a monachis Casinensibus gesta sunt una cum Theophilo diacono libros ediditquatuor. Cantum etiam b. Mauri composuit, in quibus qui vult, artis grammalicae tra-mitem et monochordi sonori magade reperiet notas. Factus dehinc sedis apostolicae pon-tifex scripsit ad Philippum regem Francorum et ad Ugonem Cluniacensem abbatem quam-plures epistolas. Etwas anders, und zwar mit offenbarem Versehen, lautet des PetrusBericht in der Chron. 3, 63 p. 747, 6 Dialogum quem ipse cum Alberico diacono ediditde miraculis monachorum loci istius; Theophilus ist hier mit Alberich, dem Verfasserder frühesten Anleitung zum Briefstil, verwechselt. Die berühmten Schriftsteller ausDesiders Zeit im Kloster zählt Petrus 3, 35 (MG. SS. 7, 728) auf, dessen Angaben indieser Beziehung ziemlich genau sind.

Dialogus de miraculis s. Benedicti. Im Prolog zum ersten Buch heißt es (Ma-billon, Acta SS. ord. s. Benedicti 4, 2, 425) Quia . . . miracula . . . quaeve nostra me-moria facta sunt vel a senioribus nostris relata cognovi, scribere disposui, licet omnia ne-queam stilo comprehendere, tum quia plura exciderunt memoria, tum quia occupatus re-gimine . . . discutere ipse non possum . . . Insuper etiam rogatus a fratribus et praecipuea te, frater Theophile, . . . studui purere petitioni. Antwort auf Theophilus' Bitte volun-lati tuae favens ea quae in hoc nostro coenobio facta sunt, duobus comprehendam libellis,dein cetera quae ex aliis partibus vel audisse vel vidisse me contigerit, aliis duobus libellisconcludere comite vita studebo. . . . per singula quaeque personas, a quibus mihi haec suntrelata subneclam. Schriftliche Quellen 2,12 p. 442 Et licet Petrus venerabilis Ostiensisepiscopus in sermone, quem in vigiliis b. patris Benedicti . . . composuit, id eleganter de-centerque inseruerit, tarnen inter cetera miracula . . . inserere curavi und 2, 20 p. 447.Von sich selbst spricht Desider 2, 24 p. 449 f. aus seiner Jugend. Zur Disposition 3 Prol.p. 450 in aliis duobus libellis adhuc exaranda remanent; operae pretium mihi videtur ab ipsocapite ecclesiae exordium sumere, sicque postea seriatim stilo prosequente ad singula membravenire. Von Leo IX. erzählt er 3 Prol. p. 452 Leo . . . quemque etiam vidi eiusque familiari-tatem. habere merui saepe etiam eo in ecclesia missas celebrante cum Mo ad divinum altaresacris indutus vestibus steti eique evangelium legi. Von Gregor VII. berichtet er 3, 1p. 452 Gregorii itaque pontificis .... didici relatione quae narro, cuius utique verbis itame credere oportet, acsi ego inpraesentiarum adfuissem oculisque vidissem und 3, 2 p.454und 3, 5 p. 458 Gregorius papa . . . quid contra eandem simoniacam haeresim se prae-sente dominus ostendere voluerit, saepe mihi solitus est referre. Von Alferius, dem Abtdes Trinitatisklosters zwischen Benevent und Salerno, spricht er 3, 6 p. 458 cuius re-ligiosam . . . vitam et ipse ex parte vidi, qui apud eum aliquantulum familiariter mansiet aliis referentibus agnovi und von dessen Nachfolger 3, 7 Leo abbas qui ei . . . successit. . . nuper mihi retulit. Von seinem Aufenthalt im Kloster St. Sophia zu Benevent sagter am Schluß 3, 12 p. 461 Ego denique in eodem monasterio positus, unum ex Ulis quiadfuerant testibus, Sicenolfum nomine superstitem vidi, qui cuncta haec, ut dicta sunt,se vidisse et audivisse profitebatur. Auch seine Großtante Bella führt er als Zeugin auf3,9 p. 459 Amita patris mei Bella nomine in monasterio b. Petri apostoli intra Beneven-tanam urbem posito . . . mihi solita erat referre de abbatissa sua quae Offa dicebalur. Be-merkt sei, daß 2,14 der Teufel in Gestalt eines Löwen und 2,15 in Gestalt eines un-geheuren Negers erscheint. Von seltenen Worten ist mir nur 1,6 p. 429 malleatorem ...hortatus est aufgefallen. Ueberlieferung. Die Schrift steht im Vatic. 1203, nach Ma-billon p. 461 ist er das Autograph; er hat beneventanische Schrift. Vielleicht ist esdieselbe Hs., die s. XV in Monte Cassino erwähnt wird (Bibl. Casin. 1 p. LXXXVII)Dialogus Desiderii de miraculis sancti Benedicti. Ausgabe von Mabillon, Acta SS.ord. s. Benedicti 4, 2, 425461; ein Fragment bei Watterich, Romanorum pontif.