Druckschrift 
4,1,a (1873) Die eidgenössischen Abschiede aus dem Zeitraume von 1521 bis 1528
Entstehung
Seite
1244
Einzelbild herunterladen
 

1244

Januar 1528,

Ddiotum siguidsm dominationum vestrarnm non vita post ipsius datam aooepimus, nnds merito oausamurdslidsrandi tsrminum assiZnatum, gui non snllloiat pro tanto rsi majsstats. (Quantum spootat ad losum,liest inolita Lsrnensis urbs nodis in suspioionem alignam non vsniat, in gna kam multas insiZnss gravssguspsrsonas ds^ors sompsrtum llademus, st äs guarnm kodsro multum nodis tridnimus, nullo pasto tamsndootos nostros illno portraksrs potnimus, onm audiant plsdsios altsri parti gMoi nsgus, nt aiunt, lidsrs,gnod Kpiritns suAgorit, anders prosegni; üsri autom minime xotest, ut in neZotio lldei okristians assevs-rando guis alignotiss non inoandsat et non inoouclitins aligua sladantur eis, gni onm mnltis, sisguspnAnaoissimis, rem liudont; sal snim, nisi remordsat, insulsum est, guo Sontra odiotum pro minimo soow-mirto minitatnr psrieulum vite. (juantnm antsm negotium nos et äediinm eure pastoralis oontingit, nonkaoimus in>imoni nostram preoiosiorem osteris, «piln illam sxponsremus psrionlo pro ovidus rosommissis,«! i<I nsssssarium korst, modo ovss non ds^snorent, modo non sint äe ulieno ovili, modo non andiant voesmalisnorum. Xikll trepidatur, nillil llssitatnr, ndi est spss kraterno salutis et rssipissentio. Demum vsro, guodin unam ssntontiam oonvsniat dispntatio: guomodo kos in postorum stadunt cleereto, <pri sanotarnm omniumsinodorum guamlibet vstsrum plaoita, cpii tot ordis solumnarnm ssnsuras, «pil totius populi sliristiamsonsonsum pro niliilo dnsnnt? (jui kutilillns sommsntis venantnr looos ex Loripturis, (znitms svertant sasraparitor et prokana? (jni Ksripturo sensnm volunt pro suo arbitrio tomperandum, st guvd ssntiunt, voluntkadsri pro orasnlo, ostsrorum sontsntiis nmdrarum instar volitantilms? 8ed Iiis non obstantibns speradamusvmn!ii optimo Kns slandi, si ipro ospsramus, psrvenirs potuissemns, ulii anäissent prsoslss cloinivatiooosvestrs inentein nostrain sinoore voki» ssmpsr additissimarn; ssd gravi lapsu aoorriina^us ^aetura proliidowor-(loutidiinus tamon in domino, c^uod aocpio inodsraminv sie ouneta librakitis, nt saora kdss nostra Integraet perteeta mors patrnin nostroruni olzssrvanda ^udiostur. IInuin tamsn doeti t^uos aeoitos voluiiuus volnsesse signitioandnin voluerunt, nt, si vslint illi, enm Anilin» est digladiatio, seonm nianus sonsersre, modooonveniant ad limistroplrum loeuni, invenient promptissimos, <juvd si plaost seriptis eongredi, wittantprodationos axioniatnin ipsi, nostri pari soripturs testinionio eontligsnt. ^sgre kerimns, inviotissinii dowmi,ad lios Kues dovonisse rsin oliristianam, ut svandaluin tants divisionis patiatur. Vos vsro rogawus etodssoramus in domino desu, state tirmi in Udo, in <pia antsliao olarissimi Kelvetiorum proosros et optl-mates sua intsgritats Domino militarnnt. 8ie futurum est, ut a domino ssmpsr tusatur pulzlioa res vsstra,st vsstrum augsatur Imperium et nomsn vsstrum, simul et laudem snarret omnis eeolssia sanotorum.voro ssmpsr kuturi sumus prokatarum dominationum vestrarum inviotissimarum xolantissimi ao promptissiwrobsoeutorss st oratorss apud Dominum, ouius gratis ssmpsr vsstris kolioilzus votis olzssoundst. Duoim,pridie uonas danuarii N.D. XXVIII?" 8ig. Ködastianus de Nontskaloono, IZpissopus Dansannsnsis-

St. A. Bern: A. Kirch!. Angelegenheiten.

Abgedruckt in Stürler's Urk. I. 535 539, und bei Herminjard II. 9093.

53) 1528, 4. Januar (Sam>tag vor hl. 3 Königen). Heinrich Wirz, Landvogt im Thurgau, an LA. undRath von Obmalden. Bm. und Rath von Constanz haben ihn schriftlich um Geleit für ihre Prediger ersuchtzu der Disputation in Bern, worauf er ihnen geantwortet, er habe von seinen Herren dazu keinen Befehl; wennsie aber Geleit begehren, so mögen sie sich an die Orte wenden ?c. Hicnach, vielleicht auf den Wunsch vonConstanz, habe Zürich den Seckelmeister Werdmüller hinausgeschickt, um die Pfaffen durch das Thurgau zubegleiten; der habe hier auf dem Wege nach Constanz ihm, dem Vogt, seinen Auftrag eröffnet, mit der HlwWeisung auf die Rechte, welche Zürich besitze, und Erinnerung an ungeschickte Reden, deren Ursprung er nichtkenne. Er habe demselben gerathen, die untere Straße (nnden us") zu gehen und nicht hier (in Frauenfeld)durchzuziehen und dafür zu sorgen, daß von der lutherischen Lehre geschwiegen werde, da die Herren es ungeruhatten, ?e. Werdmüllcr habe geantwortet:Du hast das gegen inen guot zuo verantworten; dann ob jemandunderstan wurd, sy nit faren ze lassen, so ist mit dem vogt von Kyburg geredt und verschafft, daß er gerüst tzvsöll >c., in Meinung sy mit gwalt zuo beleiten." Demnach seien die Pfaffenden Rin" hinab gefahren. Wennnun Jemand im Thurgau sie aufgehalten oder geschädigt hätte, so wäre ohne Zweifel große Unruhe darauserwachsen, da die Bewohner der Grafschaft Kyburg wirklich gerüstet gewesen. Nachdem Zürich und Constanz ei»