----- 57 -----
196. Wei den anderen wnndet met echtaftiger wapene,de wunden sali men soiken und proven, is de wunde deip,als van dem ledde eins mans dumen mit dem nageil uth,de wunde is kamp ordich, sin brocke is dei hant.
197. Is de wunde vors, nicht so deip, so is sin brockeV marck dem gerichte, wu de wunde an sin leven nichten gae.
198. Ein schithues sali staen vamme utersten in theemandes erve IX vote van der strate; were wes erve un-bewracht, de sali se bedecken, dat dat unreine gesichte ver-borgen si.
199. Woerde we besproken, dat he nicht echte gebo-ren were, de mach id wedder sprecken und tugen mit twenberven luden de sworen an de hilgen, dat eth witlich si,dat de mensch gewunnen und geboren si in rechter echt-schop.
200. Versette we erflick gudt op ene uth gaende tid,wan de tid verflaten were, dat dan dat gudt verstaen were,dar sin rechten erven nicht van wüsten noch bi weren,wan de dat verneinen, de mögen dat gudt bespreken undsweren an de hilgen, dat en de settinge unkundich si, undnicht bi en weren und binnen landes nicht wesen hebben,noch to stege noch to strate gegaen en hebben, sedder dersettinge beth an de tid, dat se dat gudt bespreken deden:de sittinge en hevet nine macht, id en könne we breckenmit eme betteren rechte.
201. Hedden twe lüde ein breff de op se beide sprecke,und de ene helde den breff, de en sali des breves nichtvan sick laten sunder des anderen willen, he en geve emesinen deel, alse de bref spreckt, eder bewise eme als rechtis, dat he betalt si van sime dele.
202. Wei besettet gudt vervolget dat gudt, und win-net dat gudt mit alme rechte up enen vervanck nicht an-gesproken, als recht is, binnen iare und dage nest to kom-mende, so is de vorvanck ledich und quit van der sacke.
203. Schuldiget we den anderen bloet, dat he en holthauwen hebbe in sime beslottenc kampe, dat he eme dat