1

SLAVORVM. 571

&. ha&enus pofleflam.hocetiam loco minime negligendam arbitramur. Et annuit cisRex.Licet enimSlavorum multus eiTet numerus, Henncus tamen fe non credebat eis, eo quodipfe (h) noffet ornnes. Levatisergo fignis, Saxoncs pr.*ierunt in fronte, caetera Slavorurru»agnima fuis ordinibus fubfecuta funt. Et tota die ambulantes in glacie Scnive multa, cir-.ca(i) nonam tandemapparuerunt(k) in terra Rugianorum. Statimque villae littori conti-guse, inflammatae funt. Dixit autem Henncus ad föcios: Quis ibit ex nobis fpeculari, ubifit exercitus Ranorum. Videtur enim mijn, quafi videam eminus multitudinem appropin-quantem nobis. Miffus ergo cum aliquantis Slavis, Saxonum lpeculator, in momento rever-fus eft nuncians hoftes adelte. Dixitque (1) ad focios, Mementote, 6 yiri, unde veniftis Scubi confiftitis. Ecce menfa pofita eit, ad quam xquo animo nobis accedendum eft, nee feft locus fubterfugüj.quin oporteat nos partieipari ddiciis ejus. Ecce man undique concluiifumus, hoftes ante nos, hoftes poft nos, petiitqjä nobis fug* prasiidium.Confortamini ergo inDomino Deo excelfo, Sc eftoteviri bellatores, quia uimra e duobus reftat, aut vincere autmori fortiter.(m) Inftruxit ergo Henricus aciem, ipfe conftitutus in fronte cum robufeisfimisSaxonum. Videntes ergo Rugiani impetum vin, (n) timuerunt timore magno, miferuntque 6flaminem fuum» qui cum ipfo de pace (o) componeret. Primo ergo quadringentas , deindeottingenw Marcos obtulit. Cumque exercitus remurmursret indignans , urgerentque aciemad congreflum, corruit ille ad pedes prineipis dicens: Ne irafeatur Dominus nofter fuper_»fervos fuos. Ecce terra in confpechi tuo eft, utere ea utlibet, omnes in manu tua fumus \quiequid impofueris, feremus. Quatuor ergo mitlibm tS' quadringmtvi Marcü pacem (p) indemptifunt, aeeeptisque (q) obfidibus in terram fuam reverfus eft , dimificque exercitum unum-quemque in fua. Mißt autem nuncios in terram Rugianorum ad fufeipiendam peeuniam,quam promiferant. Porro apudRanos non habetur moneta, nee eft in comparandis rebus 7confuetudo numorum » fed quiequid in foro mercan volueris , panno lineo comparabis.AurumlS argentum, quod forte per rapinasßc captiones hominum vel undeeunque adeptifunt, aut uxorum fuarum eultibus impendunt, aut in xrarium Dei fui conferunt. Pofuitergo eis Henricus inappenfione, ftateram graviffimi pondens. Cumque exhaufiifent aera*rium publicum , 8c quiequid in privatisluis auri vel argenti habuerant, vix medietatem pe-euniae perfolverunt, puta ftatera delufi. Quamobrem iratus Henricus quod promiffa ex 8integro non perfolviiTent, paruit feeundam profeciionem in terram Rugianorum. Accito- -que duceLudero proxima hyeme , quae mare pervium reddidit, intravit terram Rugianorumcum magno Slavorum Sc Saxonum exercitu. Vixque tnbus nothbus ilhc remanlerant, Sceeepit hyems refolvi 8c glacies linquefecre. Contigttque ut impertettis rebus revertentesmarina pericula vix evaferint, Sc non adjeeerunt Saxones ultra intrare terram Ranorum, eoquod Henricus modico fupervivens tempore, morte fua controverfiae finem dederit,

Caput XKXIX.(XL.)

4. Papa cum aliis captus abducitur.

5. Epifcopi ab ipfo contendunt, ut cum

Imperatore pacilicetur.

6. Papaa mis exoratus tandem confecrat

Caefarem.

1. Henricus V. in Italiam progreditur.

iiio.

2. Jusjurandum a Papa delatum detre-

£tans non confecratur. 1111.

3. Roma; ideo magna clades exiftit.

FUit autem circa hos dies bellum potens Hemico Caefari contra Duccm Luderum 8t Saxones*Henricus enim junior ubi depulfo vel potiusextincio patre obtinuit Monarchiam Im-perii, vidit, quia univerfa terra quiefcit in confpe£tu ejus , fecitque univerfis Pnncipibusjurari expeditionem Italicam, volens juxta morem affequi plenitudinem Imperialis honorisde manu fummi Pontificis. Tranfcenfisque Alpibus, perrexit Romam cum ingenti armato-tum multitudine. Dominusvero Papa Pafibalü audito introitu ejus, nonmodice lxtatus eft,mifitque ad circumjacentes regiones (a) accerfere numerofum clerum, quatenus (b) regemhonorabiliter venientem, ipfe honoratior exciperet. Sufceptus eft ergo cum magno clcn ur- ;fcisque tripudio. Ubi autem ventum eft ad confecrationem, exegit ab eo Dominus Papa_>

jura»

1^0-1^ IUI ■ ---------------- I | 1 II I 1 ^

(h) nofeeret omnes eomm conditiones.

(i) circa horam IX.

(k) apprehenderunt terram Rugianorum.

(l)Regulus.

(m) fed hoc nobis magni folatii erlt&fpei, quod contra inimicos Dei bellaturi fimus.

(n) äefervorem bellaudi exercitus ejus.

(o) tra&aret.

(p) mercati funt.

(q) Acceptis ergo obfidibus & juramentis fidelitatis de fubje&ione fervitutis perpetu* , Henricus Regulus in

terram fuam reverfus eft.(a) accerfiri numemm cleri.**b) ut Regemrenientem honartfice r»ciper«C.

Cccc *