^■^■^■^■^^■B

II

tfo CHRONICA

neruntque ad Henricum Scexercitum, qui erat in obfidione, cum falute vi&oriam Scdivitias4 maximas reportantes. Poft paucos autem diesBrizani, caeterique rebelles , pacem poftula.verunt,datis obfidibus,quos Henricus(*) voluiflfet. Atquein hunc modum fedatis rebel-libus, Henricus ad fua reverfus eft : Nordalbingorum quoque populi ad fedes fuas reverfifunt.

Caput XXXVIII. (XXXIX.)

l.RügianiW"oldemarum Henrici filium,tributis colligendis prasfectnm, oocidunt. - - 1109.

2. Henricus afliimtisSlavis fuis,&Saxo-

nibus foederatis, contra eosmovet.

3. De oblata ä Rügianis pecunia cum Sa-

xonibus confultat.

4. Saxones veteri gentis inftituto pri-

mum in agmine locum fibi depo*

fcunt.5. Henricus fuos adpugnam animat.ö.Rügiani per fiaminem fupplices facti

pacem pecunia redimunt.

7. Pecunice ufus apud Rügianos.

8. Henricus alteram expeditionem con-tra illos, fed irritam, fufcipit.

i \ Ccidit poft haec.ut unus filiusHenrici, Woldemartu nomine,occidereturäRanis. Quam*

2 »cYcbrem pater dolore panter & ira permotus, omnem animurn intendit ad rependendam (a)talionem.Mifitq;nuncios inuniverfasSlavomm provincias,ad contrahenda auxilia, convene-runtq, omnesparivoluntate,eademq; fententia, utparercntjuflionibus(b)regis, expugnarent*que Ranos, 8c fuerunt innumerabiler., ut arcna maris. Nee his contentus, mißt ad accer-fendos Saxones,,eos feilieet qui de HolfatiaSt Sturmaria funt, commonens eos privatz ami*citiae. Et fecuti lunt eum pleno corde, numero quafi mille fexcenti. Tranfitoque flumineTrabend, abierunt perlongiflimos fines Polaborum, 8c eorum qui dieuntur Obotriti, quousque-»pervenirent adf^/wfluvium. Quo transmhTo, duxerunt iter adurbem, quaedicitur/^/*'-gafl, apud urbaniores vocatur Iulia Augufla , propter urbis conditorem idium C&ßrem. Illic in-venerunc Henricum expe£tantem eos. Et pernoäaverunt ibi, figentes caftra (c) non Ion*

3 ge ä mari. Mane autem fa£fco , convocans Henricus populum in concionem,allocutus efteos,dicens: Magna vobis, uviri, debeturgratiai qui ad (**)oftenfionembcnevolentias ve-ftrac Sc fidei invi£fcae longius veniftis , laturi nobis opem contra hoftes faeviflimos. Saepiusquidem aeeepi guftum audaciae veftrae, Sc fldelitatis experientiam , quae in diverfispericulis mihi frequens lucrum, vobis gloriam parturifle dinofeitur: 8c nihil itajelucet, ficut hujus devotionis exhibitio, femper memoriter retinenda , femper omnißudio promerenda. Notumergo vobis cupio, quod Rani, ad quos modo tendimus, dire%£tis ad me nocte nuneiis, ducentus marci* pacem obtinere quaerunt. Super hac re nihil mihifine veftro confilio definiendum eft: fi deereveritis aeeeptandum, aeeeptabo , fi reeufan-dum, reeufabo. Ad quodrefponderunt Saxones, dicentes : Nos quidem, ö Princeps. licetnumero pauci fimus, honoris tarnen atque virtutis cupidi, gloriam pro quxftu maximo du-ximus. Ranos ergo , qui filium tuum oeeidemnt, pro ducentisMarcis in gratiamreeipien-dosnoftro(d) confilio dicis? Revera nomini tuo magno condigna fatisfadio. Abfit a nobistalis injuria, ut unquam fafto huic afTentiamur. Nee enim ideo uxores, filios, denique pa-trias fedes reliquimus, ut hoftibus cavillationem, 8c filiis noftris opprobrium fempitemumhaereditemus. Quin potius perge, ut eeepifti, tranfi mare; utere ponte, quem ftravk tibibonus artifex, (e) admove inimicis tuis manus. Videbis gloriofam mortem nobis efTe ma-ximo lucro. Hisadhortationibus animatus Princeps, movit caftra de loco illo , St perrexitad mare. Tragus autem ille maris contra c~Hor, 8c quivifu trajici poteft, eo tempore ftra-tus erat glacie firmiffima, propter rigoremhyemis. Statimque ubitransmiflis fylvis Sc arun.dinetis, venerum fuper mare, ecce illic agmina (f) Slavomm de univerfis provinciis,diffu(aerant fuper faciem maris , diftinfta per vexilla 8c euneos, expeftantia (g) juflionem regis.Eratque exercitus ille grandis valde. Omnibus ergo caute 8t Ordinate per fingulas aciesconfiftentibus, foli duces egrefli funt ad falutandum regem, 8c exercitum peregrinum, 8c

4 pronisvultibus adoraverunt. Quos refalutans Henricus» 8c adhortans, coepit pereunciaride itinere, Sc quinam in proceflu deberent effe primi. Singulis autem dueibus certatimfe offerentibus, refponderunt Saxones, dicentes , Noftri juris eile dinofeitur, ut adbella pro-cedentium nos primi, redeuntium novisiimi inveniamur. Legem ergoä patribus traditam,

Sc ha.

(*) poftulaffet.

(a) occiforibus.

(b) jiuTuPrincipis.

(c) longe ä mari,

(**) oftentationem MSC. Lub.

(d) noftro requiris confilio.^e) bonus artifex Chriftus.

(f) Saxonum & Slavorum difr«"id«bantur fuper faciem maris.(g.) Reguli prefentiam.