CHRON. S. GODEH. HILDESH. 417

X. At Hlnricus ingenio plusquam Punico, cum acccpiffet, quas vocan-t Buüat ApoßolicasZC legl&Ufique Monaßeriumque , foluto excommumcationis vimulo, licere vefii carnibus, mollibus im-a'ui, ad extremum Monaßerium exemptum ab jurisdiclione Epifcopi, promisfis manifcfto defcivit,Priorem tarnen, & alios fratres , quos jam recepiffet, retinuit. Nemo invitus bene facif.Quod invitus quis facit, nee diu nee diligenter facere poteft. Nil perniciofius inveterataconfuetudine eaque prava, cui quieunque obnoxius fis , defperanti falutem haut abiimilises, tantumque valet, ut venenum eibum , mortem pro vita facere poslit. Hinricus dum_»hie habitus animorum eilet, & claudicaret utroque pede, hoc eft, nee ex animi fui fenten-tia vi&itaret, nee fancium, quo erat ada&us, fervaret.moriens vitam cxfpirat. Quo terra?mandato, Prxpofitus major , cui cognomentum de Wenden , fupervenit Epifcopi mandato;proponit, ad novi Abbatis ele&ionem e veftigio procedatur. Fratres veteris vita: diverticulaquxrere, magis aemagisfubterfugere, indignari; ad ultimum queri, deSanctoSpiritunon-dum celebratam MhTam. Johannes Bush id longeante providens, fe legüTe profitetur tum,cum Hinriau Bertkow Abbas Divi Michaelis pro anima Umritt miffam decantaret. Rumpe-rent moras, praxeptum Epifcopi implerent, nullas caufae ne&erentmoras: Nichil referre_»,San&aMuTa ancantata eflet. Erat Monachus quidam Monafterii Sanfti in HildenesheimMichaelis, invite cum fuis reformatus, veterem magis vitam, quam novamdiligens, cui no-men Johanni Maler; homo , cui non plus aurum , quam monedulx credendum. In hunc(prxter Priorem ac caeteros reformatos) eunftorum ferme fuffragia convenerunt. Quo exmore pronunciato, Eggehardtu de Wenden Praepofitus major coram afliftens, indignabundus:Maler, inquit, Maler, non hie erit Abbas, non, fi id mihi ftet mille nummis aureis. Qui s ve-ßrum non novit illum? Nefcitis, ut inreddenda ratione apud Santium Michaelem defe-cit? Non hie erit Abbas, non erit. Alium eligite, virum meliorem, virum de refbrmarionequiameteam, non qui oderit. Quid agerent miferi? Veluti boves ungebantur ftimuloquodam. Fit alia denuo eletlio. Poft varias voces , poft diverfas a diverfis eleftas per-fonas, (conveniendi autem & colloqucndi copia fublata) in unum ahquem fuffragia dirigerenon potuerunt. Hinriau Abbas Sancti Michaelis, e tribus vocum ferutatoribus unus, ut eratingenio prudens, eledtores convocatos pereunftatur , placeretne , is Abbas fit, qui fuffra.giis ele&orum major. Cumque refponfum eilet, placere, Lippoldum Bukburgenßs MonafteriiMonachum Cellerariumque voceclara pronunciavit.

XL Vppoldus ordine vicefimus feeundus , primus reformatione ; illuftri fanguine faruseft eprogenie, cui de Stemme inditum cognomen. Huuburgenßs Cocnobii Monachus, ibiqueofficio Cellerarius fuit. Is ubi aeeepit defe eleeHonem, haut confeftimaffenfus. Neque»ullo unquam pacto confenfum przbuiifer, nifi prxcepta obedientiae coegiffent. Poftea vero,quam venit non ad nos : ad Divi Michaelis fe contulit. Eodem extemplo ad eum mittituräPrxpofito majore Epifcopi feripta confirmatio. Sed ille tarn re quam nomine Monachus,tarn pauper erat, (quod poftea praedicare folitus,) ut afferenti, quid dono daret, non ha-buerit. Res non minus admirationis quam exempli habens, dignaque, quae transmittaturadfuturos. De loco przdivite venerat: Cellerarius ad eam usque diem fuerat. Cunda_,illi erant credita. Plenus auro & argento, & quod ante alia tollit animos, Nobilis genere $& egenus inopsque venire non crubefeit. Divido funtMonachi paupertas. Dives Mona-chus eft, fi pauper eft. Deinde introducitur ad nos, atque ex more inSedem Abbatialemcollocatur. Novam tum faciem Monafterium noftrum induere vifum, novo populo cum_»religionis eultu introgreflb. Qu_am plurimis annis fupra noftram primamque noftrorum Scultra atatem jaeuimus miferi , in fitu ac luto, operti tenebris , inculti moribus , negligen-tes vitae Regularis, promisfi juxta Regulam contemptores, fineDeo, fine lege, absque ju°-o,filüBelial. Sed introgrcdientel^oWö yelut ä die nox, cun&a, quae retulimus, evanefcera_»eeeperunt. Non fubito tarnen, (nil enim bonum idemque repentinum,) paulatim res pro-fpere iere. ' Ante ferenda adverfa, deinde pacem habendum. Ante afficiendus injuria,contumelia, ignominia. Ante bella indicendaöt domeftica & externa : tum parta vidloriarequiefeendum, tum poft triumphatos hoftes tranquilla perfrui pace.

XII. Principio Ltppoldtu vocatur in jus ab egreflis, magna ftipatis amicorum manu, re«ditum cupientibus, eje&o Abbate. Lippoldtu ftabat contra. Aderat illi Johannes Bush, Prä*-pofitus Sulfaej Canonici multi Ecclefiae majoris. Hi orantes Superos, illi minarum pleni,truci afpe&u, faeva ira armati. Erneßtu fedens pro tribunaliinduit perfonam iudiris.tametfieft amicus reformationis. Agitur Lippoldtu negati reditus. Dicit caufam. Emeflus refert atlConcilium; fententia dicitur & fertur, egrelfos poffe revenire , Monafterium fuum , utiprius, excolere ; fed primo omnium proprio abnegare, obedientiam praeftare, deineeps ad Re-gulam ambulare. Sententia fuit haec atrocior in aure cupientium aliud audire, jufta tarnen.Expetunt judicem, in jus pertrahunt; quafi juftitiam quaerunt, neque jufti ipfi neque juftafa&uri. Statimmota fententia judicis. Stant immoti illi, nee declinant ämalo, RepetuntLares , ubi ex voto vivereliceret. Redeunt in antiquam filvam. inferias mittentem. Ma-lunt eile extorres patria, domo, cognatis, quam tarn miti fententiae fubditi. Fert alia indi-gna multa nunc ä fadtiofis civibus, nunc ab invitis reformatis. Et intus & foris praeliamulta.

G SS . Nus-