4l6 IOH. LEGATII

confi&a fallacia, revocatisAbbasita refpondet:Mirari fe.cur corhemorationem reformationisfecerint, nichil opus reformatione nova his, qui cunftorum, quorum meminennt, proban.tur veri obfervatores. lllos fi verum fateri velint, daufum Monafterium invenifle. Idfignum,omnia intra rite fieri •, Ordinis fubftantialia fe fervare , proprii ml habere, quod fingulorumfuerat, in medium repofuuTe, caftitatis fe amiulos, obedientiae fihos. Siqmd ultra velEpi-fcopus, vel ipfi voluerint, id non de corde puro, fed de invidia atque odio procedere, ne-que boni quicquam neque sequi habere.Major Confularis his auditis: bonum verbum.inquit;habemus quoque gratiam tarn ob felix refponfum. Johannes Bush altiori confiho vir, ut fal-lere ita falli ncfcius, perpulcre failaciam illorum callens , negat, verbis opus efle : prope-diem id quidem fciri pofle, quantum mentiti fint. Quin, fi redte locuti eftis, adjungite-.nobis duos e reformatione fratres, reftac converfationis teftes. Bona confcientia teftem nonrefugit. Quod cum Himiau facere noluiflet, rebus infeftis difceflum eft.

VIII. Dum hie cflet rerum flatus , fupra memorati rurfus venere. E quibus JobannesBush Abbatcm nomine Epifcopijurejurando cogit dicere veritatem, fratres utrum obedien-tiam profeflionemque feeitfent. Qui feiens, alker efle,- antequam juraret, alloquium fuo-rum pent. Interea dum illi argre prxftolantur, hi, quam nee dum fecerant obedientiam,prxftant ' Egreditur Hinrim Capitulo, de fanfta obedientia paratum fe jurare refpondetij.Johannes intellcda eorum aftutia, Abbatis juramentum nolens, ed illos perpellit, ut quodinaure fcaiient, facerent in propatulo. Rurfum percun&atur, fi peeuho abrenunciato, quaefuennt eujusque propria, feeiflent communia; nee Abbati cum fuis colloqui cupienti abeundicomeatum concedit. Scmel, ait, deeepiftis, non addetis ampliusm praefentiarum.Fateantur,qux fnmus feißitatt Non quivit effugere Hinricus, nee fic circumone uti potuit, quin_»anerte ml efle factum, deprehenfum fit. Nam iidem adhuc, qui ante fuere. Quam remäuo Senatores, (quia dixerat Hinricus fupra, eunfta in medio efle repofita) indigaantisfi-me audire ; &Abbatem tumEpifcopum, tum Senatum Hildencsheimenfem lllufifle dicere.

IX Sunt qui ita dicant, exeommunicatum Abbatemac rehquum Monachorum gre-cem provocaffe ad Sedem Apoftolicam; poft appellationem, Prxfulis contempta poteftate,Divi'nis non abftinuifle; duos e fuis, qui: appellatioms munera obirent, .acceptis quadnn-Eentis aureisRomam ablegafle: illos antequam urbemingrederentur, dehtuifle tempus tri-meftre Partbenopoli, ut focios bonos, quemadmodum in veten proverbio eft, epulantes, fpre-vifle crebras Monafterii legationes , quibus praecipiebatur, quamprimum coeptum iter ex.clere- donec alii duo misfi erant, quorum alter Bemamus, tumnovitius, poftea Abbas : quicelerare viam compulerunt. Interea dum Roma: eflent, fm follicitos, miferorum neghgen-tes in pulchris xdibus ducentes in bonis dies fuos, novam mdies pecuniam poftulavilfe,,,non tarn ut agerent caufam, quam ut opipare ederent atque potarent: demde poft ah-ouanto cumprius fibimet providiflent, voti compotes urbe remeaffe, nonhuc, fed petifleCorbeiam feu ob metum reformationis, feu peeuniae ante diem abfumptae. Interea dumadhuc Roma: lites penderent, Hinrkum Abbatem eo perpulfum, ut Emjflo Pra-fuh m cunftisaflentiretur; quadragmu ex auro nummos pro folutione anathematis Epifcopo datos; coadummomittere multa, conditionibus poenisque adjeftis, fi promisfis defciviflet. Ea jurejurandofi mata ac ftabilita. Harum promisfionum articuh hi funt, Hinncum vitam fuam inftitutumJreiuxtaRcformationemBursfeldenfium; Monafterium fuum fubjicere atque unire Capi-tulo annali patrum de obfervantia Bursftldenfi; quotiens opus fit, quemPnorcm de refor-matione Epifcopus vellet, cum duobus fufeepturum, illumque non deponere fine Praefule;iiixta admonitionem Prioris vitam fuam emendare; fubjeftos difcipulos , fi aliter non pos-fir rjeena cogere carceris ad regulam obfervandam ; contra do&nnam admonitionemquojPrioris nil agere neque opere neque fermone, neque oecultum neque manifeftum. Indul-tum Apoftolicum nee procurare, nee uti procurato, nee uti ahum finere; Gratiam Sedis A-noftolicse adverfus reformationemetiam fuapte voluntate datam, rejicere, repudiare, pro ni-chilo habiturum ; fi fallat. cedere Abbatiaf, eamque paflurum tradi m manusRomaniPp»;tificis aut Epifcopi Hildenesheimenfis, multasque alias mulftas laturum.

Vix ea Hmricut promiferat, cum plurimi, quorum anima non fuit ad reformationem^yesresfiMonafterio. difperfi funt alio alii per deformata coenobia. Duo reverfi , esten fc*tis manfere • qui etfi vitam diu protraxere, mala morte lllam fmierunt, prxter unum adhucin humanis agenrem, qui fociorum periculo exterritus, ä Bertramo Abbate ad nos rediturtLcetens obtinuerat; fed qui non venit, ipfe fuit. Vivit adhuc multis cumulatus divitns mLeo ubi non eft timor Dei, fine dubio, (nifi emendaverit) compheum fuorum morte mon-tnrus Sxpe illos Lippoldtu redire exhortatus , nemo tarnen bene monenti obtemperat} ne-mo vocem pii Patris audit. Vadunt poft defideria fua. Retrahuntur alii peeunia: cupidi-täte alu aha voluptate. Depecunia dieunt: Potiusquam pecumae cedam, demque alten,eam omnem profundo mari dimergam. Avaro quid fceleftius? Difficilis pecuniofo vola*tus inccclum. lnopi patet janua Regni.

. X. At