ZUR GESCHICHTE DES REIMS. 275
1202 sive superborum crepitantia frena virorum,1372 sed cassis fabrefacta diu meliusque peracta
Der dreifache (f) kommt mehrmals vor, z. B. 128. 372. 508.
1156. 1233. 1384, der vierfache nur einmal,
(g) 1273 unice enim carum rutilum blandum pretiosmn
Auch der Binnenreim ist häufig,
(i) 526 hostibus invisus, sociis mirandus obitat,
923 hie vero metuenda virum tam bella videres.1363 ictum praevalidum ac mirandum fecit, eique
1445 imponunt equiti, et sie disiecti redierunt,
1446 Franei Wormatiam, patriamque Aquitanus adivit.
ein rührender,
(n) 1216 si modo supremis laus desit, dedecus assit.
derselbe Reim in zwei Zeilen, so dass auch die Schlusswörter
zusammenstimmen,
(o) 74 pergit in.exilium pulcherrima gemma parentum.
postquam complevit pactum statuitque tributum,105 donec iam eunetos superarent fortiter Hunos.
militiae primos tunc Attila fecerat illos,134 pvae eunetis temet niminm dilexit amicis,
quod volo plus factis te quam cognoscere dictis.
und ferner 90. 158. 279. 384. 386. 490. 494. 1009. 1222. 1399.Manchmal wiederholt sich der genaue Reim nur dreimal in denzwei Zeilen,
237 quid lingua simulas quod ab imo pectore damnas,
oreque persuades toto quod cordo refutas?731 eminus emissis haud aequo Marte sagittis 661
Waltharium turbans. contra tarnen ille virilis Hl
1353 sed iam faxo, locum propius ne accedere tardes;
ecce tuas scio praegrandes in corpore vires,
ebenso 573. 935. 958. 1287. 1316. 1389.
Im Ganzen also steht in Beziehung auf den Reim Walthariusden classischen oder vielmehr den Gedichten des achten Jahr-hunderts näher, wiewohl er ihn doch häufiger gebraucht alsHraban und Walefried und sichtlich begünstigt; es gelang ihmnur nicht, ihn durchzuführen. Die Bemühung Eckeharts IV,die Sprache des Gedichts zu reinigen, kann den Reim nichtetwa entfernt haben; denn in dessen eigenen Gedichten auf den