Druckschrift 
[1] (1707) Antiqvi Omnes Et Religionis Reformatione Priores: Opvs, In Qvo Nonnvlla Chronica Hvivs Vicinarvmqve Regionvm Et Vrbivm Episcopatvvmqve ... Praesertim Ostfaliae Res Etiam Atestinorvm Longobardiae, Et Gvelforvm Svperioris Germaniae ... Conqvisita ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

HISTOR. BRUNSVIC. INSERVIENTIUM.

Magno Ottoxefratre DucatumBavaruaccepit ,ßlia Arnulpbi pr£deceßhris ducia, pro certo haben"dum esl, cum A contemporaneisßcriptoribui ac documentü extra controverßam collocetur. Et tarneninventtis eslßriptor, doffius altoqui,ßdm bac certe re inconß/ltus, Mattheus Raderus, qui in BatiarißSanfta opere 1>irunt antiquißim£ ßr un fvicen f \fiirpi eripere i$ BaVaris vendicare conatur,nuüis > done-is argumenta adduBü: itaque rei dar& immorari nonloacat. P/acettan tum adducere locuininß-gnemexfota Matbildü Regina, quam buk collecliom inßerimus, hujus ipßusHenrtcijußkßriptam.ibin.irratur, Reginaßene, altquandocum Imperatrice Adelheidanuruadmenfam ßdente,ludentibus-quejuxtapuerü mter ße confibrinis, Ottone IL filio Magni (ff Henrico, filio Henrtci Ducis defuncli,quemafoatanquamimagtnem Henrtci Patris, fibidilettiffimi, in oculis fcrebat: Imperatricem de^smatrimonio aiiquando int erfiliam fuam Hemmam (f puerum conciliando, firmonem intultße; at Re-ginamfußptrantemtanquamfuturorumpraßciamdixijße: expeditfili« vcftra; fcliciori fs Viro ad-jungere. Hocnomen (Hcnrici) folurmmodo decushabuir, quamdiu Dominus nofterHen-ricusvixit. Poftquamvero inpofterosvenit, nunquaminforcunioearuit -- - - adhucindivi-na difpofitioneeft, quidhuic debeataccidere. Speramusautemnon excidere hocnomendegenere noftro, priusquamaliquis parvulusoriatur deejusdempuerifemine, qui fublime-turregalidignitate. Quis autem dubitet, (ßibjicit autor) ele&aeChriftifamula: prophetiamin Chriftianiflimo Rege Henrico nunc efle impletam.

Vitam Henrici Secundi Impcratoris^apoßerioreßcriptamßanclis Bambergenßbus inßruit Gret-fierws. Sed cum et magnoperefidi nonpoffit , damus tan tum eam, quam firipßt familiär is ipßus An-guß lAdelboldus, Ultrajeümus Eptßcopus, quawißis nonniß nnperßeBa babeatur, cruta a Tegna^elbex Codice B:bliothcc£ Cxßrex & G>etßero mißk: ncque alibi aliud exemplum baftcntis repcrtttm elf,Etvereor, ne negleBaßt apoßerioribus, quialmperatonm , cujus gefla tradit, magisut egregiuwLaPrinapem , quam ut- bominem, detiotiombusinfilitüdedititm , deßribit , quod moxvulgus leftorumquxrebat. Autoritate &gratia apudeum"oaluiße, (ff conßlds etiam adhibitum fuiße, VelexStge-bertt Gemblacenfis "Derbis intetiigas", quiadann. 1004. itaßribit: Gerardus Cameracenfis (f Adel-boldusllltrajectenlisEpifcopus, magni in Ecclelia & palatio habentur. Ceterum, qu& Adel-boldo defunt, bonampartem ex Ditmaroßppleripoßünt; & ubi isfinit, ex "bariis Htßoricis, etß mi-norisponderis, ßicilegtum inßituendum esl, meße amißk-i.

XXXI. VitaS.Bernwardi, XIILHildesheimenfisEcclefiasEpifcopf,autore Tangmaro Presbytero.

XXXII. Narrario de Canonifätione &Translatione S. Berrwwardi.

XXXIII. Compendium vitae S. Bernwardi Epifcopi Hüdes-heimenfis.

TyErnToardus Hildeshemenßs Epißopus, defamiliaillußribarumregionumortus, prsfuit ßudiü Ot-J - J tu^isIlL poßeaßmper carui Auguflo juveni, ($magn£apudeumautoritatis. Lites cumMo-guntinis Archiepißcopis, ll' r illtgifi{$ Aribone, exereuitdejure dmceßeosiniUuflre CocnobiumVtrginumGandesbemenß, cujus Abbattßk tenent bodie Pnncipum digmtatem. Trigeßmo Epißopatus annovbiit, (!) tamenßuperftitembabuit, fcriptoremquefot&ßu£, (quam bicdamus) Tangmarum, quem-*habueratreßeremßudiorum: Virum, utapparet, non ineruditum, quißßcbolarumprimicerntm^idesl,MagißrumT)ocat; quodmunxs, ut in Hildesbemenß Eccleßa ? ita (ff in aüis bodieque ßupereH ,proxima plerumque a Prxpoßts (f Decano dignatione: etßßlo Scbulaßici nomineßuperfiite, ßcbolkipßs Baßlicarum dudumjublatis. Doclrina tarnen major um deciu nuper fquxße vidimus lllufirem-3Virum, ac nobü amicum Theodor um Cbrißianum Plettenbcrgium, Eerdinandi Epißcopi GermanoruntdoBißmij exßorore nepotem, in Hißoriapatria immitatoremßudäfaredemque apparatus ;ßed quemadverfi faletudo ($" tandem morsperßcere nsn paßa es7 y qu£ cogicabat.

Pleriqueomnes BernTvardum famili£ Comitum Summerfeburgiorum aßeribunt , qui Palatina-tum Saxoni£ aiiquando tenuerunt. Fuiße in Saxonia non minus quam in Babaria, tf Aufirafia, {$Burgundia tf Neußria, Palatinos Comitcs, ßatis conflat. Et Henricus Dux Brunßicenßs, AlbertißliiiSy Grubenhagulme* autor, ßeß aiiquando Palatinum Comitem Saxoni£ ßripßt , de cujus tittilißimti ratione alias die am. Sommerßburgi arx bodießperesl in edito coäe, uno Germanico milliari abllelmeßadio dißans. Bcrn^ardum ex ßirpe Comitum , quorum ibißdes erat, fuiße diät dißrticap. I. is, qui vitam ejus Saxonice ante binaßecula convertit, patremque facti Comitem Tidericutru.Etinip/äfotaa Tangmaroßripta, qualis est a Broker0 edita, ejusque Verßone, quamdixi-, referturcap.32. fratrem Prsefulis Bernwardi Tammonem Comitem ad Regis {OttonU 111.) imperium,

f deSom-

I