Druckschrift 
[1] (1707) Antiqvi Omnes Et Religionis Reformatione Priores: Opvs, In Qvo Nonnvlla Chronica Hvivs Vicinarvmqve Regionvm Et Vrbivm Episcopatvvmqve ... Praesertim Ostfaliae Res Etiam Atestinorvm Longobardiae, Et Gvelforvm Svperioris Germaniae ... Conqvisita ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

INTRODUCT. IN COLLECTION. SCRIPTOR.

Unfis. Idem de Slavicü, Polomtis Hungaritisque dicendum , Hißoriam veterem earttm gentium

ßne Ditmaro mancam fore. Etprx bis, qux ille tradidit, nibilißmt-, quxcunque deßio'errepoßßmtPoloni, firius ßcriptores naBi.

DeAngiitisetiamrebus habet quxdamex-relatu, quxetßnonprorßus erroris expertiafint , »/'-dentur tarnen lucii aliquiddomeßicx gentis Hißorix (Valde circa bxc tempora incertx tf obfiurx)-

ßerrepoffe. Nempe Üb. VII. narrat Ditmarus, anno 1016. menfe Julio Haraldum & Cnutumfratres ,cum Duce 7burguto f$ claßfe340. navium appulißfe, tf Londinum obßdiße, paulo poil mortem Regis A-delradij cumquefex menfibusduraßfet obfiidio, filios deßunBi Regis, urbeantea cgrejfos ,Etbelßenum($ Etbmundum cum auxiliü Veniße, iisque cafu obviam ßaBum T burgut um. Tum pr&lio commißßEthmundum Regem tf Tburgutum Ducem cecidiße, Danos repetitü navibus recesßße. Sedcredtbileeil) all um a Rege Ethmundo ßuißfie, qui tunc cecidit. Nam Edmundus Ethelredifilius pacem poßeascum Canutoßecit, dit> inter ipßs Anglix Regno. An dicendum erit, permutaße nomina Ditmarum y(f Adelßanumcecidiße: nam quis bujusexitusßuerit, non fiatis (nifallor) conßat ex ßcriptoribusAngln. Nefiio, an ad Thurgutum hunc Ducem pertineat moneta, üteris Run/eis inßcripta, in/er-taque editioni Anglicx Britannix Camdeni, de qua Cl. Vir Nicolaus Kederus, Regit apud HolmiatnscoUegüantiquisatmnAjfieJßornuperdißertationemedidtt , l$l>erba italegit: Thurgut Luntis; /u~

ßpicatus, Thurgutnomenmonetarii effe Lundtnenßs, refutatis iis , qui Thur-gut interpretatißtntDeum Thor Septentrionalibus cultum, cum nummtu Cbrißießigiem prxferat ab alter aparte. SedNobilifßmiu Eques Fontanus, qui nuper pulcberrima amphsßmaque colieBione nummorum Anglo-Sa-xonutnedita, Htkkeßanoqueßane eximto Anglo-SaxonicarumantiquitatumTbeßauroadjcBa, Hißo-riam patriam iliußravit: dubitat (fol. iöJ. 166.) Londinum deßgnetur an Licolnienßs urbs, diBa olintLundis-vara. £)uodfi me aliquid adjicereßas esl, dubitaripoßeputem, annonprxßet pro moneta-rio hicßbßitui ine ly tum in Anglia Ducem gen tu Danorum, cujus "belmandato "tielbonori id datumfitjut nummmiße cuderetur: cum tf litcrxßnt, qux tunc Danis mußi erant, (f nummus in Anglia-»

ßt repertus. Sed Ducis Thurguti nee Anglos nee Danos firiptores meminißefiufipicor, quoniamnemini nunc ille in hoc nummo interpretanda Juccurrit. Itaque Ditmaro noßro inpoßerum re-

fußeitatum decus debebit Vir ille.

Ditmarum inter optimates Germanix omniumprimumfuiße, qui Hißoriam feripferit, Reime-cius inprxfatione notaToit , credoquodipfius tempore ignoraretur Haymoms Spißcopi HalberfladenßsHifioriaEcdefiaßica, autWiäibaldi {meaßntentia Junioris) EpißcopiEicbßetenßs vita BonifacüyMt Altfridi Epißopi Monaßenenfis Vita Ludgeri j ne quid de vita Greporü ReBoris Eule fix TrajeBi-»x, ab ipßo Lutgero prtmo Monafierienfium Antifiite ßcripta, du am: nifi Reinecciumdejußatempo-rum ßriptorisHißoriainterpretamur. Viram ipfiusDitmzri exCbronico vetere AntifiitumMer-

/eburgenßumaRemeccio edttamipfiusexemploßubjeeimus j do/emusque, Chronicon tßudnunc , quodconßet, non baberi.

Abßolutajam editione Ditmari, nonnullas collationes emendationesque Adjicere e re 7>i-

ßtm, negleBas init/Of qnodfimper executioni eorum, qux prxfiripßeram, advigilare mihi non äeuifi-

ßt. Nunc ergopeculuzri Tmemate (LX1V) adWitikindearum collationum exemplum, in ßne totiushujus operisßubjeBas dabimus. Nimirum Albinus Hißoricus EleBoris Saxonix, poB editionem Rei-ne ccianam, correBiones collationesve ex antiquo Codicefiumtas. Henrico Meibomio Seniori mißrat»Em nepotis hujus, Henrici Metbomti Junior is, Viriitidem Clarisfimifilws, Serenisfimi Principis Hx-reditarii Guelfebytam Conßlianusexfibedispaternisßuppeditavit. Sedtf Cl t VignoäaGaüus,"i>er-bi diTfini apudBrandeburgicos tunc Minifler, quxdam peropportune ex ahorum autorum locis emenda-Toit ; Chronologix tnprimis babita ratione , in quaße egregie "berfiatumjam dudum publitisßpeeimini-bus oftendit. Quxdam eg o ipfi tum ex coüatione Reine ccii Maderique, tum ex ineditis quibusdam-a

ßcriptoribus, tum dentque ex ingenio emendobi. Sxpc autem varietate annotata, utra leBiofrxfiaret, ine er tum reliqui. Eadem occaßene etiam typorum mßrorum lagfits, qui t urbare po-terant, corriguntur.

XXX. Vita Henrici San&i Imperatoris, ab Adelboldo EpifcopoTraje&enfi conferipta.

^nricus, Secundus,ß Reges Germanix ejus nominis numeres; primus, fi Romanorum Impera-

1 tores: inter SanBos ab Innocentio III. Papa re latus eil , tf apud Bambergenfes potisfimum co-

/itur y ubiEpißcopatuminclytum ipje fundal>it. Magnum Virumfuiße tf probum, dubitare nos ge-

fianonfinunt. Virginitatem voluntariam in matrimomo cum Cunigundeconjugecoluiffe, poßeri-

ores tradiderunt: coxtaneinec mintmum bujus opinionis Tießigium exbibent; ut adeb magnopere ei

fidinonposßt. PatremejusßuißßeHe^ilonem vel Henricum Ducem Bauart* ^filium Henrici', qui a\

Magno

fJEn