Druckschrift 
3 (1711) Continens XLII. Autores Scriptave, [!] Religionis Reformatione Anteriora, Qvibus Res Brunsvigo-Luneburgensium Et Vicinarum Regionum ... Nonnulla Etiam Estensia; Leges Item Complures Antiqvae Saxonum Inferiorum, Et Monumenta Historica ... Exhibentur : Accessit ... Index ... Totius Operis ...
Entstehung
Seite
257
Einzelbild herunterladen
 

FEHDE.

*f?

Licht öhm de Byfcop in lande,

Twifchen den Deyßer undderLeyne-,

Dat land makeden fe dar undreync.

Dat mode de gude Herelyden,

Wente to fynen tyden,

Und dragen des gedult;

Wol hadde de gude Here dat nicht verfchult.

De undichte Byfcop und unmylde

Betochden Kalenbtrcb myth dem herfchilde;

He hefTt den fadel daran afflecht,

He was des warkes eynunbelcrtknecht.

De up dem Kaienberg wolden nicht ftaden,

Dat de Byfcop darupfcholde raden.

AI to derfulven dunth

Sochten de Forften Öre fründ

Oren fchaden helpen vvreken,

Den Byfcop vvyllen (e wedder anfpreken.

Hartoge Jürgen vonMyjfen hochgeborn

Wolde fynen fchwager ye deynen tovoren.-

Hefft öhm darke ghedhent»

Stolte fchöne rüter öhm gelent.

Ok fach mekomen dar

Der Helfen eine grote fchar.

Tho Moringen was dat volck befchedet»

Dar hebben fek deFörften beredet.

Ok fynt gekommen kryger dolt,

De wolden verdeynenörenfolt.

De Förden togen to hand

Vor Dajfel, ysgewunnenunduthbrandt.

Darna lyn fe wedder keit

IhoMcringen up derfulvenfart*.

Darna ys gefcheyn,

Dat fe lochten den JVoldenfteyn*

Herr Hans von Steynberge was nicht to hus.

He was entfleken (o eyn mus:

He frochte fek vor den Heren»

Dat fe öhm den nacken möchten fmeren.

Dac fiot ys wunnen und uth brant>

Und fteyc an der Förden hand.

In dem here der fründe hoep

Is geworden eyn grot urlop

Von dem lofen volke dar»

Dac dar was an der Förden fchar.

De boven wolden nicht holden denmund»

Se leten dar hynken den hund.

Des kernen de Heften in wedder willen»

Den unmoit konde neymand ftyllen»

Och der unnütten worte,

De van dem volke worden gehört.

Se repen tho aller dund,

Gy HefTen hyget uns den hund.

Des mochten fe nicht lyden,

Darumme woJden fe hawen , fteken und fhy-

den.De urlop ward Co groth,Dar des de Förden gantz verdroth.So is den Heffen orlofFgegeven :Se togen co hus, und fynt ungefchlagen bleven,Do de Heden fyn wedder karth,Thogen de Förden forder forthWyder in dat dichte,Der fiad p e i M hörden fe de bichte.

Do gewunnen was de ftad,

Dachte de Bifcop düffen rad»

Wo he möchte darna ryngen»

Dat he de Förden möchte von Peine bringen.

He wolde den Forden fchmeren den mund,

Und doch nicht meinen uth des harten gründe

Up eynen bedrechliken vvan

Heffr de Byfcop dat gedhan.

He makede myth den förften einen befland,

So togen de Forden int Lüneborger land.

Myth dem Bifcop funder wahn

Scholde eth gantz in frede dan.

De Bifcop was von gloven nicht dicht,

He makede einen bedand, und heltön nicht.

De Forden mithörer macht

Hebben ör volck up de heyde bracht.

Von So/Mwnichtgar vvyth,

Dar erhoff fek de drytb

Am avende Perri und Pauli,

So to vorne is fereven hy»

Is gefcheyn de fchlacht

Dat de Herrfchop ummelach;

Do der Förden bannet fei,

Do was verlohren dat gantz fpeL

De ftolt en Rüter uth Atyjfen Und-,

DeHertogeJürgen hadde fynem fch wagerfand»

De hebben ridderlike vveer gedhan ,

Se behefden lange ören plan:

Se Jeden harde grote noid»

Se fluchten wentoindendoit.

Ach ! de guden helde

Wolden nicht entryden uth dem felde»

Se fegen - datön neyn hülpe fchach»

Des kregen fe eynen qvaden dag.

De guden gefellen allermeyft

Geven up ören geyfl.

God geve öhn fyne gnade,

Mach me öhn bidden fro und fpade,

Hedden fe beholden ör leven,

Vor Rydder mochte me fe hebben fereven.

Se hebben dreden ridderlik

Um der Förften willen van ßrunfwick.

Defrygen kpechte richten up öre hand»

Ore were worpen fe an den fand,

Und blevendylledan;

Und hebben overal neyne wer gedhan.

Dar vor eigen fe düflen folc,

Dat me fe hengede an eyn holt;

So fparen fe öre fcho,

Nicht anderd hört öhn tho.

Der worden gefangen algelik

fwey Torften und Heren von Brunßsic\j

By Soltau an der heyde

"Werden fe gefangen beyde.

Dar tho all der Heren Rydderfcop»

Hadden gewaget hals und kop,

Worden gefangen aldar:

Is luth und openbar.

Se fyn al by den Förden hieven,

Des moden fe fek gefangen geven.

Se wolden von öhn nicht fleyn,

Darum is öhn dat unheyl gefcheyn,

Kk Iriek,