44

1212 Theoderici de Brule canonici maioris ecclesie. Conradi de Bobardiaeiusdem ecclesie canonici. Henrici de Essinde canonici sanctorumapostolorum. Ludewici canonici sancti Georgii. Henrici de Leigelindapiferi prepositi et aliorum quam pluriinorum.

Aus dem Cartular von St. Severin, f. 34.

Nr. 39.

Schlichtung des Streites zwischen der Abtei von St. Martin und dem

Stift der h. Maria in Aachen über den Zehnten zu Winningen.

1213, 6. Februar.

In nomine sancte et indiuidue trinitatis. Cunradus dei gratianiaior in Colonia decanus et archidiaconus et 1 ) abbas de rode Omni-bus christi fidelibus in perpetuum. Cum esset controuersia inter mo-nasterium s. Martini in Colonia et ecclesiam beate Marie aquensemsuper deeima curtis, quam habet idem monasterium in Winnengen,post multos labores et expensas procuratores dietarum domorum ha-bentes speciale mandatura tarn componendi quam litigandi, tandemin nos, qui iudices eramus ex parte domini pape compromiserunt,ita quod utraque pars narrationem facti seeundura opinionem suambona fide nobis scribere deberet et quiequid nos utriusque partisnarratione et attestationibus aliisque instrumentis inspectis statuere-mus siue componendo siue diffiniendo siue quitlibet aliud ordinandoipsi procuratores et dicte domus ratum haberent appellatione remota,cumque factum ipsorum procuratorum domibus pretaxatis significatumfuisset, factum ipsorum ratum et gratum habentes et per litterassuas hoc nobis significantes narrationes facti secunduui formam pre-missam in scriptis per eosdem procuratores nobis transmiserunt, adhabundantem cautelam etiam utraque pars quod, sicut dictum est, peromnia nostre staret ordinationi, fide data promisit sab pena sexagintamarcarum coloniensis monete per stipulationem promissarum et subpericulo tocius cause et sub pena exeommunicationis. Nos igitur in-strumentis et narrationibus partium diligenter inspectis de consilioprudentum uirorum sie arbitrati sumus, quod monasterium s. Martiniecclesie aquensi soluat in perpetuum singulis annis duas carratasuini de uineis curtis in Winnegen, de quibus hactenus soluebant no-uem amas, de terris uero eultis eiusdem curtis, de quibus aquensisecclesia hactenus aeeepit deeimas, si in eisdem plantate fuerint uinee,

l ) Der Raum für den Namen ist in der Handschrift freigelassen.