■■■MH

155

tioch. Hb. III. ad Autolicum, §. XIV. — De istoigitur ipsi recognoscite, ut 1. cit. Tertullianus ha-,bet. Ouoties enim in Christianos desaevitis par-tim animis propriis, partim legibus obsequentes?Ouoties etiam, praeteritis Vobis, sno jure rtos ini-micum Vitigus invadit lapidibus et incendiis? —Ouaenam ergo obligatio erga rempublicam, quaohos extiu-bavit? Et si obligatio quaedam, profectoex parte martyrum minime erat, si non soluta, sedex parte persecutorum. Sed et in raorte silere of-ficium erga societatem, res aperta est: igitur instadio stantes, jam comprehensi, judicati civilitermortui reputabantur, tantum mortis executionem re-levantes, cum mortem anticiparent, aut genus mor-tis.

Quod autem quis seipsum ex lege naturae te-neatnr conserrare, judice Puffendorfio 1. cit. pag.246. id inde est» quia a Deo ad colendam societa-tem humanaiia est destinatus, quam ad desertoris in-ftar, aut infrequentis militis destituere haud qua-quam possit: adeoque quod ego nie tenear conser-vare, id me non debere mihi, sed Deo, et societatihumanae; inde si respectus ille erga Deum, et ge-nus hominum sit remotus, hominem sibi commendariper solüm illum instinctum sensitivum videri, quicum vim legis non habeat, eidem repugnasse quo-que pro peccato non sit putandum. Inde illorum,pergit Puffendorfius, causam favorabilem judicant,,<p»i manus sibi inferunt, q«od.certitudino moraliter