154

nonnölli Jxidaei, «t H. Grotiws, et post ipsum Püf.fendoriius annotant, de lege se non interficiendiünam causam excipiunt, si quis videat se deineepsvicturum in probrum ipsius Dei. Nam quia nonnobis, sed Deo in vitam nostram jus esse statue-bant, existimabant solam Dei praesumtam volunta-t'em eise, quae mortis antieipandae consilium ab-solvat. Si vero Deus, auetor vitae, necisque do.minus permittat, et haud obscura suae voluntatis,ac beneplaciti signa edat; an contra jus naturae hocfieri quis astruet? Hoc autem in Martyribus con-tigisse, non una demontrat linea, sed plane cen-teiiae.

Nee altera majoris reputanda est difficultatis

assertio de obligatione erga rempublicam, ac socie-

tatem. Nae haec in persona summi imperantis, ac

praesidum per omne nefas noluit illos martyres, ac

ex gremio societatis rejeeit tanquam irlfructuosos in

negotiis ut Tertullianus habet in Apt)log. ac contem-

tissiinae inertiae homines, ut Suetonius in Vit. Do-

mit. C. 15. nominat eos, adhibuitque^ tota societas

omnes persecutionis nervös, ut semen eorum radici-

tus extirparet, evelleretque tanquam inimicum to-

tius generis Humani. Sed et hostes, ut legimus | i

apud Tertullianum in Apolog. maluistis vocari ge- \

neris hamani. Et apud Tacitum lib. XV. annal. C. j c

44. Igitur primi cor/epti, qui fatebantur, haud [ c

perindo in crindne incendii, quam odio generis hu- \

mani convicti smit. Confrr quoque Theophil. An- |,^