494
maginm intraverit, sictit superins est expressum , nisi de voluntatecomitis aliquid de premissis relaxetur.
Acta sunt hec Traiecti. anno Domini mccxxv , vi kal. Eebruami,presentibus: F. Hollandie et B. de Bentheim, comitibus; H. de Monte,F. de Reden, dominis; et Th. de Falkenbergh, W. de Rotbem, mili-tibus; et G. de Amstel, A. Louf, G. de Dolre, A. de Yselemude,militibus, et alii multi, tarn prioribus Traiectensibus, quam ministe-rialibus utriusque partis.
In huius autem rei testimonium lianc cartam sigilli nostri mnni-mine duximus roborandam.
Naar het zeer geschonden oorspronkelijke in liPtRijksarchief te 's Gravenhage , met een klein sinkvan het zegel van wit was aan rood zijden draden.Deze oorkonde, im voor het eerst uitgegeven en die Bondam, Charterboek, bl. 353,nool (a) wel giste dat bestond, doch verloren waande, geeft licht, Rv blijk.1 uit, dalde afstand van Salland niet een gedwongene was , maar een verkoop. Zie uns 495en 508, bl. 499 en 540.
In De rebus Ultraiectinis narratio historica Staat p. 18, dat de graaf van Gelre voorden afstand van Salland 00k de allodia Eist en Odilienberg ontving.
N». 489.
Verdrag van vrede en onderlinge hulp tusschen Gerard , graaf van Gelre ,en Otto, bisschpp van Utreclit. Van weerszijden te benoemen sclieidsmannenzullen de oneenigheden der ingezetenen in Utrecht, de Betuwe, de Veluwe enin de landen Deventer, Salland, Zutfen en Lochern bijleggen.
28 Januari 1226.
Oonradus, miseratione divina Portuensis et sanete Rufiue episcopus,apostolice sedis legatus, universis Christi fidelibus, presentem paginaminspecturis, salutem in // Christo Ihesu.
Ut paci et concordie inter ecclesiam et episcopum Traiectensem etcomitem Gelrensem provideatur, talem inter eos confederationem adamicitiam duximus // ordinandam: uterque promisit, alteri -fide data,quod iuvabit eum defendere terram suam contra quemlibet, exceptoimperio, uterque tarnen potent iuva//re amicum suum, nee tarnenpropter hoc erit ad invicem inimicus, sed terre eorum in pace perma-nebunt. Et si forte in impensione talis auxilii ab hominibus epis-copi caperentur milites vel homines comitis, episcopus debet eos sineomni gravamine dimittere liberos et solutos , et e eonverso. Si etiamaliquis de hominibus comitis gratiam eius amitteret, episcopus eumtenere posset in terra sua, quaradiu ille paratus esset iuri parere, ita